Quellen der Menschheit

Agni-Purāṇa

Kapitel 259: yajurvidhānam Die Anwendung des Yajurveda (Yajurvidhāna)

Puṣkara lehrt Rāma (Bhārgava), wie Sprüche des Yajurveda (Vājasaneyi-Tradition), meist durch ihre Anfangsworte bezeichnet, bei Opfern mit bestimmten Stoffen für Frieden, Wohlstand, Heilung, Unterwerfung, Schadenzauber, Sieg und Kriegsrituale (Bogen, Pfeile, Wagen, Pauke) einzusetzen sind. Viele Pratīkas sind in der Digitalisierung entstellt; vermutete Lesungen stehen in den Anmerkungen, unsichere Deutungen sind mit [?] markiert. V. 22b und 23a wiederholen sich nahezu wörtlich.

puṣkara uvāca | yajurvidhānaṃ vakṣyāmi bhuktimuktipradaṃ śṛṇu / oṃkārapūrvikā rāma mahāvyāhṛtayo matāḥ //

Puṣkara sprach: Das Yajurvidhāna, das Genuss und Erlösung gewährt, werde ich verkünden; höre! Die großen Vyāhṛtis, mit vorangestellter Silbe Oṃ, o Rāma, gelten als

Wort für Wort
puṣkaraḥ uvāca
Puṣkara sprach
yajurvidhānam vakṣyāmi
ich werde die Anwendung des Yajurveda verkünden
bhukti-mukti-pradam
Genuss und Erlösung gewährend
oṃkāra-pūrvikāḥ
mit vorangestelltem Oṃ
mahā-vyāhṛtayaḥ matāḥ
die großen Vyāhṛtis gelten als

sarvakalmaṣanāśinyaḥ sarvakāmapradās tathā / ājyāhutisahasreṇa devānārādhayedbudhaḥ //

alle Befleckung vernichtend und ebenso alle Wünsche gewährend. Mit tausend Schmalzspenden verehre der Kundige die Götter;

Wort für Wort
sarva-kalmaṣa-nāśinyaḥ
alle Befleckung vernichtend
sarva-kāma-pradāḥ
alle Wünsche gewährend
ājya-āhuti-sahasreṇa
mit tausend Schmalzspenden
devān ārādhayet budhaḥ
der Kundige verehre die Götter

manasaḥ kāṅkṣitaṃ rāma manasepsitakāmadaṃ / śāntikāmo yavaiḥ kuryāttilaiḥ pāpāpanuttaye //

[dies gewährt], o Rāma, was der Geist begehrt, und erfüllt den im Geist ersehnten Wunsch. Wer Frieden (śānti) wünscht, opfere mit Gerste, mit Sesam zur Tilgung der Sünde;

Wort für Wort
manasaḥ kāṅkṣitam
das vom Geist Begehrte
manasā īpsita-kāma-dam
den im Geist ersehnten Wunsch gewährend
śānti-kāmaḥ yavaiḥ
wer Frieden wünscht, mit Gerste
tilaiḥ pāpa-apanuttaye
mit Sesam zur Tilgung der Sünde

dhānyaiḥ siddhārthakaiś caiva sarvakāma karais tathā / audumbarībhiridhmābhiḥ pasukāmasya śasyate //

mit Getreide und Senfkörnern [opfernd] erfüllt man ebenso alle Wünsche. Brennhölzer vom Udumbara-Baum werden für den empfohlen, der Vieh wünscht;

Wort für Wort
dhānyaiḥ siddhārthakaiḥ
mit Getreide und Senfkörnern
sarva-kāma-karaiḥ
alle Wünsche erfüllend
audumbarībhiḥ idhmābhiḥ
mit Udumbara-Brennhölzern
paśu-kāmasya śasyate
wird für den Viehwünschenden empfohlen

pasukāmasya für paśukāmasya.

dadhnā caivānnakāmasya payasā śāntimicchataḥ / apāmārgasamiddhastu kāmayan kanakaṃ bahu //

Sauermilch für den, der Speise wünscht; Milch für den, der Frieden sucht. Wer viel Gold wünscht, [opfere] mit Brennholz vom Apāmārga (Achyranthes aspera).

Wort für Wort
dadhnā anna-kāmasya
mit Sauermilch für den Speisewünschenden
payasā śāntim icchataḥ
mit Milch für den Friedensuchenden
apāmārga-samiddhaḥ
mit Apāmārga-Brennholz
kāmayan kanakam bahu
viel Gold wünschend

kanyākāmo ghṛtāktāni yugmaśo grathitāni tu / jātīpuṣpāṇi juhuyādgrāmārthī tilataṇḍulān //

Wer ein Mädchen [zur Frau] wünscht, opfere mit Schmalz bestrichene, paarweise gebundene Jasminblüten; wer ein Dorf wünscht, Sesam und Reiskörner.

Wort für Wort
kanyā-kāmaḥ
ein Mädchen wünschend
ghṛta-aktāni yugmaśaḥ grathitāni
mit Schmalz bestrichen, paarweise gebunden
jātī-puṣpāṇi
Jasminblüten
grāma-arthī tila-taṇḍulān
wer ein Dorf wünscht, Sesam und Reiskörner

vaśyakarmaṇi śākhoḍhavāsāpāmārgameva ca / viṣāsṛṅmiśrasamidho vyādhighātasya bhārgava //

Beim Unterwerfungsritus (vaśya-karman) [nehme man Holz vom] Śākhoṭa, von der Vāsā und vom Apāmārga; mit Gift und Blut vermischte Brennhölzer [dienen] zum Schlagen [des Feindes] mit Krankheit [?], o Bhārgava.

Wort für Wort
vaśya-karmaṇi
beim Unterwerfungsritus
śākhoṭa-vāsā-apāmārgam
Śākhoṭa, Vāsā und Apāmārga
viṣa-asṛk-miśra-samidhaḥ
mit Gift und Blut vermischte Brennhölzer
vyādhi-ghātasya
zum Schlagen mit Krankheit
bhārgava
o Bhārgava (Paraśurāma)

śākhoḍha für śākhoṭa. vyādhighātasya kann auch „zur Abwehr von Krankheit“ bedeuten; der Kontext (Gift, Blut, V. 8) spricht für Schadenzauber.

kruddhastu juhuyātsamyak śatrūṇāṃ badhakāmyayā / sarvavrīhimayīṃ kṛtvā rājñaḥ pratikṛtiṃ dvija //

Der Zornige opfere [sie] ordnungsgemäß im Verlangen nach dem Tod der Feinde. Wer aus allen Reisarten ein Abbild des Königs gemacht hat, o Zweimalgeborener,

Wort für Wort
kruddhaḥ juhuyāt
der Zornige opfere
śatrūṇām vadha-kāmyayā
im Verlangen nach dem Tod der Feinde
sarva-vrīhi-mayīm
aus allen Reisarten bestehend
rājñaḥ pratikṛtim
ein Abbild des Königs

sahasraśastu juhuyādrājā vaśagato bhavet / vastrakāmasya puṣpāṇi darvā vyādhivināśinī //

und es tausendfach opfert, dem wird der König untertan. Für den, der Kleidung wünscht, [opfere man] Blüten; Dūrvā-Gras vernichtet Krankheit.

Wort für Wort
sahasraśaḥ juhuyāt
er opfere tausendfach
rājā vaśa-gataḥ bhavet
der König wird untertan
vastra-kāmasya puṣpāṇi
Blüten für den Kleidungwünschenden
dūrvā vyādhi-vināśinī
Dūrvā-Gras vernichtet Krankheit

darvā für dūrvā.

brahmavarcasakāmasya vāsograñca vidhīyate / pratyaṅgireṣu juhuyāttuṣakaṇṭakabhasmabhiḥ //

Für den, der brahmanischen Glanz wünscht, werden Vāsā-Spitzen [?] vorgeschrieben. Bei Gegenzaubern (pratyaṅgira) opfere man mit Spreu, Dornen und Asche.

Wort für Wort
brahma-varcasa-kāmasya
für den, der brahmanischen Glanz wünscht
vidhīyate
wird vorgeschrieben
pratyaṅgireṣu
bei Gegenzaubern
tuṣa-kaṇṭaka-bhasmabhiḥ
mit Spreu, Dornen, Asche

vāsograñca unklar; vielleicht vāsāgram („Spitzen der Vāsā-Pflanze“).

vidveṣaṇe ca pakṣmāṇi kākakauśikayos tathā / kāpilañca ghṛtaṃ hutvā tathā candragrahe dvija //

Beim Entzweiungszauber (vidveṣaṇa) [opfere man] Federn von Krähe und Eule. Und wenn man bei einer Mondfinsternis Schmalz von einer braunen Kuh geopfert hat, o Zweimalgeborener,

Wort für Wort
vidveṣaṇe
beim Entzweiungszauber
pakṣmāṇi kāka-kauśikayoḥ
Federn von Krähe und Eule
kāpilam ghṛtam
Schmalz einer braunen Kuh
candra-grahe
bei einer Mondfinsternis

vacācūrṇena sampātātsamānīya ca tāṃ vacāṃ / sahasramantritāṃ bhuktvā medhāvī jāyate naraḥ //

mit Kalmus-Pulver (vacā), und jene Kalmuswurzel, mit den Resttropfen (sampāta) [des Opfers] zusammengebracht und tausendmal besprochen, verzehrt, so wird der Mensch einsichtsvoll.

Wort für Wort
vacā-cūrṇena
mit Kalmus-Pulver
sampātāt samānīya
mit den Resttropfen zusammengebracht
sahasra-mantritām bhuktvā
die tausendmal besprochene verzehrend
medhāvī jāyate
wird einsichtsvoll

ekādaśāṅgulaṃ śaṅku lauhaṃ khādirameva ca / dviṣato badhosīti japannikhanedripuveśmani //

Einen elf Finger langen Pflock aus Eisen oder Khadira-Holz vergrabe man im Haus des Feindes, indem man „dviṣato vadho 'si“ murmelt.

Wort für Wort
ekādaśa-aṅgulam śaṅkum
einen elf Finger langen Pflock
lauham khādiram
eisern oder aus Khadira-Holz
dviṣataḥ vadhaḥ asi
„du bist der Tod des Hassers“
nikhanet ripu-veśmani
er vergrabe im Haus des Feindes

uccāṭanamidaṃ karma śatrūṇāṃ kathitaṃ tava / cakṣuṣyā iti japtvā ca vinaṣṭañcakṣurāpnuyāt //

Dies ist dir als Vertreibungsritus (uccāṭana) gegen die Feinde erklärt. Wer „cakṣuṣyāḥ“ [?] murmelt, erlangt das verlorene Augenlicht wieder.

Wort für Wort
uccāṭanam idam karma
dies ist der Vertreibungsritus
śatrūṇām
gegen die Feinde
cakṣuṣyāḥ iti japtvā
„cakṣuṣyāḥ“ murmelnd
vinaṣṭam cakṣuḥ āpnuyāt
er erlange das verlorene Augenlicht

upayuñjata ity edanuvākantathānnadaṃ / tanūnapāgne saditi dūrvāṃ hutvārtivarjitaḥ //

Den Abschnitt (anuvāka) „upayuñjata“ [kennt man] ebenso als speisegewährend. Wer mit „tanūnapād agne sat“ Dūrvā-Gras opfert, wird frei von Leid.

Wort für Wort
upayuñjata iti anuvākam
den Abschnitt „upayuñjata“
anna-dam
speisegewährend
tanūnapāt agne
„Tanūnapāt, Agni“
dūrvām hutvā
Dūrvā opfernd
arti-varjitaḥ
frei von Leid

ity edanuvākam für ity etad anuvākam.

bheṣajamasīti dadhyājyair homaḥ paśūpasarganut / tryamvakaṃ yajāmahe homaḥ saubhāgyavardhanaḥ //

Ein Opfer mit Sauermilch und Schmalz unter „bheṣajam asi“ vertreibt Viehseuchen. Ein Opfer mit „tryambakaṃ yajāmahe“ mehrt das Eheglück (saubhāgya);

Wort für Wort
bheṣajam asi
„du bist Heilmittel“
dadhi-ājyaiḥ homaḥ
Opfer mit Sauermilch und Schmalz
paśu-upasarga-nut
Viehseuchen vertreibend
tryambakam yajāmahe
„den Dreiäugigen verehren wir“
saubhāgya-vardhanaḥ
Eheglück mehrend

kanyānāma gṛhītvā tu kanyalābhakaraḥ paraḥ / bhayeṣu tu japannityaṃ bhayebhyo vipramucyate //

[mit] Nennung des Namens des Mädchens ist es das beste Mittel, ein Mädchen zu gewinnen. Wer es in Gefahren beständig murmelt, wird von den Gefahren befreit.

Wort für Wort
kanyā-nāma gṛhītvā
den Namen des Mädchens nennend
kanyā-lābha-karaḥ paraḥ
bestes Mittel zum Gewinn eines Mädchens
bhayeṣu japan
in Gefahren murmelnd
bhayebhyaḥ vipramucyate
wird von Gefahren befreit

dhustūrapuṣpaṃ saghṛtaṃ hutvā syāt sarvakāmabhāk / hutvā tu guggulaṃ rāma svapne paśyati śaṅkaraṃ //

Wer eine Stechapfelblüte (dhattūra) mit Schmalz opfert, hat an allen Wünschen teil; wer Guggulu-Harz opfert, o Rāma, sieht im Traum Śaṅkara (Śiva).

Wort für Wort
dhattūra-puṣpam saghṛtam
Stechapfelblüte mit Schmalz
sarva-kāma-bhāk
an allen Wünschen teilhabend
guggulam hutvā
Guggulu opfernd
svapne paśyati śaṅkaram
sieht im Traum Śaṅkara

dhustūra für dhattūra. Der Spruch ist nicht genannt; wohl weiter tryambakam.

yuñjate mano 'nuvākaṃ japtvā dīrghāyurāpnuyāt / viṣṇoravāṭamityetat sarvabādhāvināśanaṃ //

Wer den Abschnitt „yuñjate manaḥ“ murmelt, erlangt langes Leben. „viṣṇo rarāṭam“ vernichtet alle Bedrängnis,

Wort für Wort
yuñjate manaḥ anuvākam
den Abschnitt „sie schirren den Geist an“
dīrgha-āyuḥ
langes Leben
viṣṇoḥ rarāṭam
„Viṣṇus Stirn“
sarva-bādhā-vināśanam
alle Bedrängnis vernichtend

viṣṇoravāṭam für viṣṇo rarāṭam.

rakṣoghnañca yaśasyañca tathaiva vijayapradaṃ / ayatno agnirityetat saṃgrāme vijayapradaṃ //

es tötet Dämonen, bringt Ruhm und verleiht ebenso Sieg. „ayaṃ no agniḥ“ verleiht im Kampf den Sieg.

Wort für Wort
rakṣas-ghnam yaśasyam
dämonentötend, ruhmbringend
vijaya-pradam
Sieg verleihend
ayam naḥ agniḥ
„dieser unser Agni“
saṃgrāme
im Kampf

ayatno für ayaṃ no.

idamāpaḥ pravahata snāne pāpāpanodanaṃ / viśvakarmannu haviṣā sūcīṃ lauhīndaśāṅgulām //

„idam āpaḥ pravahata“ tilgt beim Bad die Sünde. Mit „viśvakarman haviṣā“ [besprochen], eine eiserne Nadel von zehn Fingern Länge

Wort für Wort
idam āpaḥ pravahata
„dies, ihr Wasser, führt fort“
snāne pāpa-apanodanam
tilgt beim Bad die Sünde
viśvakarman haviṣā
„Viśvakarman, mit der Opfergabe“
sūcīm lauhīm daśa-aṅgulām
eine eiserne Nadel von zehn Fingern

kanyāyā nikhaneddvāri sānyasmai na pradīyate / deva savitaretena juhuyādbalakāmo dvijottama //

vergrabe man an der Tür eines Mädchens; [dann] wird sie keinem anderen gegeben. Mit diesem [Spruch] „deva savitaḥ“ opfere, wer Kraft wünscht, o bester Zweimalgeborener.

Wort für Wort
kanyāyāḥ nikhanet dvāri
er vergrabe an der Tür des Mädchens
na anyasmai pradīyate
wird keinem anderen gegeben
deva savitaḥ
„Gott Savitṛ“
bala-kāmaḥ
Kraft wünschend

Der zweite Halbvers stimmt fast wörtlich mit V. 23a überein (Dittographie?).

agnau svāheti juhuyādbalakāmo dvijottama / tilair yavaiś ca dharmajña tathāpāmārgataṇḍulaiḥ //

Mit „agnau svāhā“ opfere, wer Kraft wünscht, o bester Zweimalgeborener, mit Sesam und Gerste, o Pflichtkundiger, ebenso mit Apāmārga-Körnern.

Wort für Wort
agnau svāhā
„ins Feuer, svāhā“
bala-kāmaḥ dvija-uttama
wer Kraft wünscht, bester Zweimalgeborener
tilaiḥ yavaiḥ
mit Sesam und Gerste
apāmārga-taṇḍulaiḥ
mit Apāmārga-Körnern

sahasramantritāṃ kṛtvā tathā gorocanāṃ dvija / tilakañca tathā kṛtvā janasya priyatāmiyāt //

Wenn man ebenso tausendmal besprochenen Gorocanā-Farbstoff (aus Rindergalle) bereitet und damit ein Stirnzeichen (tilaka) macht, o Zweimalgeborener, gewinnt man die Zuneigung der Leute.

Wort für Wort
sahasra-mantritām
tausendmal besprochen
gorocanām
Gorocanā (gelber Farbstoff)
tilakam kṛtvā
ein Stirnzeichen machend
janasya priyatām iyāt
gewinne die Zuneigung der Leute

rudrāṇāñca tathā japyaṃ sarvāghavinisūdanaṃ / sarvakarmakaro homas tathā sarvatra śantidaḥ //

Ebenso ist das Murmeln der Rudra[-Sprüche] zu vollziehen, das alle Sünde vernichtet. Das Opfer [damit] vollbringt alle Zwecke und schenkt überall Frieden

Wort für Wort
rudrāṇām japyam
das Murmeln der Rudra-Sprüche
sarva-agha-vinisūdanam
alle Sünde vernichtend
sarva-karma-karaḥ homaḥ
alle Zwecke vollbringendes Opfer
sarvatra śānti-daḥ
überall Frieden schenkend

ajāvikānāmaśvānāṃ kuñjarāṇāṃ tathā gavāṃ / manuṣyāṇānnarendrāṇāṃ bālānāṃ yoṣitāmapi //

für Ziegen und Schafe, Pferde, Elefanten und ebenso Kühe, für Menschen, Könige, Kinder und auch Frauen,

Wort für Wort
aja-avikānām
für Ziegen und Schafe
aśvānām kuñjarāṇām gavām
für Pferde, Elefanten, Kühe
manuṣyāṇām narendrāṇām
für Menschen, Könige
bālānām yoṣitām
für Kinder, Frauen

grāmāṇāṃ nagarānāñca deśānāmapi bhārgava / upadrutānāṃ dharmajña vyādhitānāṃ tathaiva ca //

für Dörfer, Städte und auch Länder, o Bhārgava, für Heimgesuchte, o Pflichtkundiger, und ebenso für Kranke.

Wort für Wort
grāmāṇām nagarāṇām
für Dörfer, Städte
deśānām
für Länder
upadrutānām
für Heimgesuchte
vyādhitānām
für Kranke

nagarānāñca für nagarāṇāṃ ca.

marake samanuprāpte ripuje ca tathā bhaye / rudrahomaḥ parā śāntiḥ pāyasena ghṛtena ca //

Wenn eine Seuche (maraka) eingetreten ist oder ebenso bei Gefahr, die von Feinden ausgeht, ist das Rudra-Opfer mit Milchreis und Schmalz die höchste Befriedung.

Wort für Wort
marake samanuprāpte
wenn eine Seuche eingetreten ist
ripu-je bhaye
bei von Feinden ausgehender Gefahr
rudra-homaḥ parā śāntiḥ
das Rudra-Opfer ist höchste Befriedung
pāyasena ghṛtena
mit Milchreis und Schmalz

kuṣmāṇḍaghṛtahomena sarvān pāpān vyapohati / śaktuyāvakabhaikṣāśī naktaṃ manujasattama //

Durch ein Schmalzopfer mit den Kūṣmāṇḍa[-Sprüchen] beseitigt man alle Sünden. Wer sich nachts von Gerstengrütze, Gerstenbrei und Almosen nährt, o Bester der Menschen,

Wort für Wort
kūṣmāṇḍa-ghṛta-homena
durch Schmalzopfer mit den Kūṣmāṇḍa-Sprüchen
sarvān pāpān vyapohati
beseitigt alle Sünden
saktu-yāvaka-bhaikṣa-āśī
von Grütze, Gerstenbrei und Almosen lebend
naktam
nachts

kuṣmāṇḍa für kūṣmāṇḍa.

bahiḥsnānarato māsānmucyate brahmahatyayā / madhuvāteti mantreṇa homādito 'khilaṃ labhet //

[und] einen Monat lang dem Bad im Freien ergeben ist, wird vom Brahmanenmord befreit. Durch ein Opfer mit dem Spruch „madhu vātāḥ“ erlangt man hier alles.

Wort für Wort
bahiḥ-snāna-rataḥ māsāt
einen Monat dem Bad im Freien ergeben
mucyate brahma-hatyayā
wird vom Brahmanenmord befreit
madhu vātāḥ
„Süßes (wehen) die Winde“
akhilam labhet
er erlange alles

homādito wohl homād itaḥ („hier, daraufhin“).

dadhi krāvneti hutvā tu putrān prāpnotyasaṃśayaṃ / tathā ghṛtavatītyetadāyuṣyaṃ syāt ghṛtena tu //

Wer mit „dadhikrāvṇaḥ“ opfert, erlangt zweifellos Söhne. Ebenso ist „ghṛtavatī“ mit Schmalz [geopfert] lebensverlängernd.

Wort für Wort
dadhikrāvṇaḥ
„des Dadhikrāvan“
putrān prāpnoti
erlangt Söhne
ghṛtavatī
„die schmalzreiche“
āyuṣyam ghṛtena
lebensverlängernd mit Schmalz

dadhi krāvneti für dadhikrāvṇa iti.

svastina indra ity etatsarvabādhāvināśanaṃ / iha gāvaḥ prajyāyadhvamiti puṣṭivivardhanam //

„svasti na indraḥ“ vernichtet alle Bedrängnis; „iha gāvaḥ prajāyadhvam“ mehrt das Gedeihen.

Wort für Wort
svasti naḥ indraḥ
„Heil (schaffe) uns Indra“
sarva-bādhā-vināśanam
alle Bedrängnis vernichtend
iha gāvaḥ prajāyadhvam
„hier, ihr Kühe, pflanzt euch fort“
puṣṭi-vivardhanam
Gedeihen mehrend

ghṛtāhutisahasreṇa tathā lakṣmīvināśanaṃ / śruveṇa devasya tveti hutvāpāmārgataṇḍulaṃ //

Mit tausend Schmalzspenden [vollzogen] vernichtet es ebenso das Unglück. Wer mit dem Opferlöffel unter „devasya tvā“ Apāmārga-Körner opfert,

Wort für Wort
ghṛta-āhuti-sahasreṇa
mit tausend Schmalzspenden
alakṣmī-vināśanam
Unglück vernichtend
sruveṇa
mit dem Opferlöffel
devasya tvā
„dich auf Antrieb des Gottes (Savitṛ)“
apāmārga-taṇḍulam
Apāmārga-Körner

lakṣmīvināśanaṃ wohl als 'lakṣmī- (alakṣmī-vināśanam) zu lesen; śruveṇa für sruveṇa.

mucyate vikṛtācchīghramabhicārānna saṃśayaḥ / rudra pātu palaśasya samidbhiḥ kanakaṃ labhet //

der wird rasch von entstellendem Schadenzauber befreit, ohne Zweifel. Mit „rudra pātu“ [?] und Brennhölzern vom Palāśa erlangt man Gold.

Wort für Wort
mucyate vikṛtāt
wird vom Entstellenden befreit
abhicārāt
vom Schadenzauber
palāśasya samidbhiḥ
mit Palāśa-Brennhölzern
kanakam labhet
er erlange Gold

palaśasya für palāśasya. rudra pātu nicht sicher bestimmbar.

śivo bhavetyagnyutpāte vrīhibhirjuhuyānnaraḥ / yāḥ senā iti caitacca taskarebhyo bhayāpaham //

Mit „śivo bhava“ opfere man bei einem Feuer-Unheilszeichen Reiskörner. „yāḥ senāḥ“ nimmt die Furcht vor Dieben.

Wort für Wort
śivaḥ bhava
„sei gnädig“
agni-utpāte
bei einem Feuer-Unheilszeichen
vrīhibhiḥ juhuyāt
er opfere mit Reis
yāḥ senāḥ
„welche Heere“
taskarebhyaḥ bhaya-apaham
Furcht vor Dieben nehmend

yo asmabhyamavātīyāddhutvā kṛṣṇatilānnaraḥ / sahasraśo 'bhicārācca mucyate vikṛtāddvija //

Wer mit „yo asmabhyam arātīyāt“ tausendfach schwarzen Sesam opfert, o Zweimalgeborener, wird von entstellendem Schadenzauber befreit.

Wort für Wort
yaḥ asmabhyam arātīyāt
„wer uns feind sein sollte“
kṛṣṇa-tilān
schwarzen Sesam
sahasraśaḥ
tausendfach
abhicārāt vikṛtāt mucyate
wird vom entstellenden Schadenzauber befreit

avātīyāt für arātīyāt.

annenānnapatetyevaṃ hutvā cānnamavāpnuyāt / haṃsaḥ śuciḥ sadityetajjaptantoye 'ghanāśanaṃ //

Wer so mit „annapate“ Speise opfert, erlangt Speise. „haṃsaḥ śuciṣat“, im Wasser gemurmelt, vernichtet die Sünde.

Wort für Wort
anna-pate
„o Herr der Speise“
annena hutvā
mit Speise opfernd
annam avāpnuyāt
er erlange Speise
haṃsaḥ śuciṣat
„der Schwan, im Lichten sitzend“
toye agha-nāśanam
im Wasser sündenvernichtend

catvāri bhaṅgetyetattu sarvapāpaharaṃ jale / devā yajñeti japtvā tu brahmaloke mahīyate //

„catvāri śṛṅgā“ nimmt im Wasser [gemurmelt] alle Sünde fort. Wer „devā yajña…“ murmelt, wird in der Brahmā-Welt geehrt.

Wort für Wort
catvāri śṛṅgā
„vier Hörner“
sarva-pāpa-haram jale
im Wasser alle Sünde fortnehmend
devāḥ yajña
„die Götter, das Opfer“
brahma-loke mahīyate
wird in der Brahmā-Welt geehrt

bhaṅgetyetat für śṛṅgety etat (catvāri śṛṅgā trayo asya pādāḥ).

vasanteti ca hutvājyaṃ ādityādvaramāpnuyāt / suparṇosīti cetyasya karmavyāhṛtivadbhavet //

Wer mit „vasanta…“ Schmalz opfert, erlangt eine Gunst von der Sonne. Die Anwendung von „suparṇo 'si“ ist wie die der Vyāhṛtis.

Wort für Wort
vasanta
„der Frühling“
ādityāt varam
eine Gunst von der Sonne
suparṇaḥ asi
„du bist der Schönbeschwingte“
karma vyāhṛti-vat
Anwendung wie bei den Vyāhṛtis

namaḥ svāheti trirjaptvā bandhanānmokṣamāpnuyāt / antarjale trirāvartya drupadā sarvapāpamuk //

Wer dreimal „namaḥ svāhā“ murmelt, erlangt Befreiung aus Fesseln. Wer im Wasser dreimal „drupadāt“ wiederholt, ist von aller Sünde frei.

Wort für Wort
namaḥ svāhā
„Verehrung, svāhā“
bandhanāt mokṣam
Befreiung aus Fesseln
antar-jale triḥ āvartya
im Wasser dreimal wiederholend
drupadāt
„wie vom Pfahl (gelöst)“
sarva-pāpa-muk
von aller Sünde frei

drupadā für drupadād iva mumucānaḥ.

iha gāvaḥ prajāyadhvaṃ mantroyaṃ buddhivardhanaḥ / hutantu sarpiṣā dadhnā payasā pāyasena vā //

„iha gāvaḥ prajāyadhvam“ – dieser Spruch mehrt die Einsicht, wenn mit Butterschmalz, Sauermilch, Milch oder Milchreis geopfert wird.

Wort für Wort
mantraḥ ayam buddhi-vardhanaḥ
dieser Spruch mehrt die Einsicht
sarpiṣā dadhnā
mit Butterschmalz, mit Sauermilch
payasā pāyasena vā
mit Milch oder Milchreis
hutam
geopfert

Wiederholung des Pratīka aus V. 32 (dort puṣṭi, hier buddhi; evtl. Verschreibung).

śatam ya iti caitena hutvā parṇaphalāṇi ca / ārogyaṃ śriyamāpnoti jīvitañca cirantathā //

Wer mit diesem [Spruch] „śataṃ [in nu śaradaḥ]“ Blätter und Früchte opfert, erlangt Gesundheit, Glück und ebenso ein langes Leben.

Wort für Wort
śatam
„hundert (Herbste)“
parṇa-phalāni
Blätter und Früchte
ārogyam śriyam
Gesundheit, Glück
jīvitam ciram
langes Leben

śatam ya iti unsicher; phalāṇi für phalāni.

oṣadhīḥ pratimodagdhvaṃ vapane lavane 'rthakṛt / aśvāvatī pāyasena homācchāntimavāpnuyāt //

„oṣadhīḥ prati modadhvam“ bringt beim Säen und Mähen Gewinn. Mit „aśvāvatī“ erlangt man durch ein Milchreisopfer Frieden.

Wort für Wort
oṣadhīḥ prati modadhvam
„ihr Kräuter, freut euch“
vapane lavane
beim Säen, beim Mähen
artha-kṛt
Gewinn bringend
aśvāvatī
„die rossereiche“
śāntim avāpnuyāt
er erlange Frieden

pratimodagdhvaṃ für prati modadhvam.

tasmā iti ca mantrena bandhanastho vimucyate / yuvā suvāsā ity eva vāsāṃsyāpnoti cottamam //

Mit dem Spruch „tasmai“ wird der Gefesselte befreit. Mit „yuvā suvāsāḥ“ erlangt man vortreffliche Gewänder.

Wort für Wort
tasmai iti mantreṇa
mit dem Spruch „ihm“
bandhana-sthaḥ vimucyate
der Gefesselte wird befreit
yuvā suvāsāḥ
„jung, schön gekleidet“
vāsāṃsi uttamam
vortreffliche Gewänder

muñcantu mā śapathyāni sarvāntakavināśanam / mā māhiṃsīstilājyena hutaṃ ripuvināśanaṃ //

„muñcantu mā śapathyāni“ vernichtet alles Tödliche [?]. „mā mā hiṃsīḥ“, mit Sesam und Schmalz geopfert, vernichtet die Feinde.

Wort für Wort
muñcantu mā śapathyāni
„mögen mich die Flüche freilassen“
sarva-antaka-vināśanam
alles Tödliche vernichtend
mā mā hiṃsīḥ
„verletze mich nicht“
tila-ājyena hutam
mit Sesam und Schmalz geopfert
ripu-vināśanam
feindvernichtend

sarvāntakavināśanam: Deutung unsicher.

namo 'stu sarvasarpebhyo ghṛtena pāyasena tu / kṛṇudhavaṃ rāja ity etadabhicāravināśanaṃ //

„namo 'stu sarpebhyaḥ“ [opfere man] mit Schmalz und Milchreis. „kṛṇudhvaṃ rājā“ [?] vernichtet den Schadenzauber.

Wort für Wort
namaḥ astu sarpebhyaḥ
„Verehrung sei den Schlangen“
ghṛtena pāyasena
mit Schmalz, mit Milchreis
abhicāra-vināśanam
Schadenzauber vernichtend

sarvasarpebhyo: sarva wohl Zusatz. kṛṇudhavaṃ rāja unklar (vielleicht kṛṇuṣva pājaḥ).

dūrvākāṇḍāyutaṃ hutvā kāṇḍāt kāṇḍeti mānavaḥ / grāme janapade vāpi marakantu śamannayet //

Wer mit „kāṇḍāt kāṇḍāt“ zehntausend Dūrvā-Halme opfert, bringt im Dorf oder auch im Land die Seuche zur Ruhe.

Wort für Wort
dūrvā-kāṇḍa-ayutam
zehntausend Dūrvā-Halme
kāṇḍāt kāṇḍāt
„aus Knoten um Knoten“
grāme janapade
im Dorf, im Land
marakam śamam nayet
bringe die Seuche zur Ruhe

rogārto mucyate rogāt tathā duḥkhāttu duḥkhitaḥ / auḍumbarīś ca samidho madhumānno vanaspatiḥ //

Der Kranke wird von der Krankheit befreit, ebenso der Leidende vom Leid. Wer Udumbara-Brennhölzer mit „madhumān no vanaspatiḥ“

Wort für Wort
roga-ārtaḥ mucyate rogāt
der Kranke wird von der Krankheit befreit
duḥkhitaḥ duḥkhāt
der Leidende vom Leid
auḍumbarīḥ samidhaḥ
Udumbara-Brennhölzer
madhumān naḥ vanaspatiḥ
„süß (sei) uns der Waldherr“

hutvā sahasraśo rāma dhanamāpnoti mānavaḥ / saubhāgyaṃ mahadāpnoti vyavahāre tathā trayam //

tausendfach opfert, o Rāma, der erlangt Reichtum. Er erlangt großes Glück und ebenso Sieg [?] im Rechtsstreit.

Wort für Wort
hutvā sahasraśaḥ
tausendfach opfernd
dhanam āpnoti
erlangt Reichtum
saubhāgyam mahat
großes Glück
vyavahāre jayam
Sieg im Rechtsstreit

trayam wohl für jayam.

apāṃ garbhamiti hutvā devaṃ varṣāpayeddhruvam / apaḥ piveti ca tathā hutvā dadhi ghṛtaṃ madhu //

Wer mit „apāṃ garbham“ opfert, bringt den Gott gewiss zum Regnen; ebenso [wer] mit „apaḥ piba“ Sauermilch, Schmalz und Honig opfert,

Wort für Wort
apām garbham
„den Keim der Wasser“
devam varṣāpayet dhruvam
er lasse den Gott gewiss regnen
apaḥ piba
„trinke die Wasser“
dadhi ghṛtam madhu
Sauermilch, Schmalz, Honig

pravartayati dharmajña mahāvṛṣṭimanantaraṃ / namaste rudra ity etat sarvopadravanāśanaṃ //

der setzt, o Pflichtkundiger, unmittelbar darauf großen Regen in Gang. „namas te rudra“ vernichtet alle Heimsuchungen;

Wort für Wort
pravartayati
setzt in Gang
mahā-vṛṣṭim anantaram
unmittelbar großen Regen
namaḥ te rudra
„Verehrung dir, Rudra“
sarva-upadrava-nāśanam
alle Heimsuchungen vernichtend

sarvaśāntikaraṃ proktaṃ mahāpātakanāśanaṃ / adhyavocadityanena rakṣaṇaṃ vyādhitasya tu //

es heißt, dass es allen Frieden schafft und große Sünden tilgt. Mit „adhy avocat“ [erfolgt] der Schutz des Kranken;

Wort für Wort
sarva-śānti-karam
allen Frieden schaffend
mahā-pātaka-nāśanam
große Sünden tilgend
adhi avocat
„er hat fürsprechend geredet“
rakṣaṇam vyādhitasya
Schutz des Kranken

rakṣoghnañca yaśasyañca cirāyuḥpuṣṭivardhanam / siddhārthakānāṃ kṣepeṇa pathi caitajjapan sukhī //

es tötet Dämonen, bringt Ruhm und mehrt langes Leben und Gedeihen. Wer es auf dem Weg murmelt und dabei Senfkörner wirft, ist glücklich.

Wort für Wort
rakṣas-ghnam yaśasyam
dämonentötend, ruhmbringend
cira-āyuḥ-puṣṭi-vardhanam
langes Leben und Gedeihen mehrend
siddhārthakānām kṣepeṇa
durch Werfen von Senfkörnern
pathi japan sukhī
auf dem Weg murmelnd glücklich

asau yastāmra ity etat paṭhannityaṃ divākaraṃ / upatiṣṭheta dharmajña sāyaṃ prātaratandritaḥ //

Wer „asau yas tāmraḥ“ rezitiert und damit täglich abends und morgens unermüdlich die Sonne verehrt, o Pflichtkundiger,

Wort für Wort
asau yaḥ tāmraḥ
„jener, der kupferrot ist“
paṭhan nityam
täglich rezitierend
divākaram upatiṣṭheta
er verehre die Sonne
sāyam prātaḥ atandritaḥ
abends und morgens unermüdlich

annamakṣayamāpnoti dīrghamāyuś ca vindati / pramuñca dhanvannityetat ṣaḍbhirāyudhamantraṇaṃ //

der erlangt unvergängliche Speise und langes Leben. „pramuñca dhanvan“ mit sechs [Versen] ist die Besprechung der Waffen;

Wort für Wort
annam akṣayam
unvergängliche Speise
dīrgham āyuḥ vindati
erlangt langes Leben
pramuñca dhanvan
„löse vom Bogen“
ṣaḍbhiḥ āyudha-mantraṇam
mit sechs (Versen) die Waffenbesprechung

ripūṇāṃ bhayadaṃ yuddhenātrakāryā vicāraṇā / māno mahānta ity evaṃ bālānāṃ śāntikārakaṃ //

sie macht den Feinden im Kampf Furcht; darüber ist nicht nachzugrübeln. „mā no mahāntam“ bewirkt so die Befriedung der Kinder.

Wort für Wort
ripūṇām bhaya-dam
den Feinden Furcht bringend
na atra kāryā vicāraṇā
darüber ist nicht nachzugrübeln
mā naḥ mahāntam
„nicht unseren Großen“
bālānām śānti-kārakam
Befriedung der Kinder bewirkend

yuddhenātrakāryā für yuddhe nātra kāryā; māno mahānta für mā no mahāntam.

namo hiraṇyavāhave ity anuvākasaptakam / rājikāṃ kaṭutailāktāṃ juhuyācchatrunāśanīṃ //

„namo hiraṇyabāhave“ [umfasst] sieben Abschnitte (anuvāka). [Damit] opfere man schwarzen Senf, mit scharfem Öl bestrichen; er vernichtet die Feinde.

Wort für Wort
namaḥ hiraṇya-bāhave
„Verehrung dem Goldarmigen“
anuvāka-saptakam
sieben Abschnitte
rājikām kaṭu-taila-aktām
schwarzen Senf mit scharfem Öl bestrichen
śatru-nāśanīm
feindvernichtend

hiraṇyavāhave für hiraṇyabāhave.

namo vaḥ kirikebhyaś ca padmalakṣāhutair naraḥ / rājyalakṣmīmavāpnoti tathā bilvaiḥ suvarṇakam //

Der Mann, der mit „namo vaḥ kirikebhyaḥ“ hunderttausend Lotusblüten opfert, erlangt königliche Herrschaft und Glück; ebenso mit Bilva-Früchten Gold.

Wort für Wort
namaḥ vaḥ kirikebhyaḥ
„Verehrung euch, den Kirikas“
padma-lakṣa-āhutaiḥ
mit hunderttausend geopferten Lotusblüten
rājya-lakṣmīm
königliche Herrschaft und Glück
bilvaiḥ suvarṇakam
mit Bilva-Früchten Gold

imā rudrāyeti tilair homācca dhanamāpyate / dūrvāhomena cānyena sarvavyādhivivarjitaḥ //

Durch ein Sesamopfer mit „imā rudrāya“ wird Reichtum gewonnen; durch ein weiteres Opfer mit Dūrvā-Gras wird man frei von allen Krankheiten.

Wort für Wort
imāḥ rudrāya
„diese (Lieder) dem Rudra“
tilaiḥ homāt
durch Sesamopfer
dhanam āpyate
wird Reichtum gewonnen
dūrvā-homena
durch Dūrvā-Opfer
sarva-vyādhi-vivarjitaḥ
frei von allen Krankheiten

āśuḥ śiśāna ity etadāyudhānāñca rakṣaṇe / saṃgrāme kathitaṃ rāma sarvaśatrunivarhaṇaṃ //

„āśuḥ śiśānaḥ“ [dient] auch zum Schutz der Waffen; es wird, o Rāma, im Kampf als Vernichter aller Feinde genannt.

Wort für Wort
āśuḥ śiśānaḥ
„der schnelle, (die Hörner) wetzende“
āyudhānām rakṣaṇe
zum Schutz der Waffen
saṃgrāme
im Kampf
sarva-śatru-nibarhaṇam
alle Feinde vernichtend

rājasāmeti juhuyāt sahasraṃ pañcabhirdvija / ājyāhutīnāṃ dharmajña cakṣūrogādvimucyate //

Mit „rājasāma“ [?] opfere man tausend Schmalzspenden mit fünf [Versen], o Zweimalgeborener; [dann] wird man, o Pflichtkundiger, von Augenkrankheit befreit.

Wort für Wort
sahasram pañcabhiḥ
tausend (Spenden) mit fünf (Versen)
ājya-āhutīnām
an Schmalzspenden
cakṣuḥ-rogāt
von Augenkrankheit
vimucyate
wird befreit

rājasāmeti ist nicht sicher zu bestimmen.

śanno vanaspate gehe homaḥ syādvāstudoṣanut / agna āyūṃsi hutvājyaṃ dveṣaṃ nāpnoti kenacit //

Ein Opfer mit „śaṃ no vanaspate“ im Haus vertreibt die Mängel der Baustelle (vāstu-doṣa). Wer mit „agna āyūṃṣi“ Schmalz opfert, zieht sich von niemandem Hass zu.

Wort für Wort
śam naḥ vanaspate
„heilsam uns, Waldherr“
vāstu-doṣa-nut
Mängel der Baustelle vertreibend
agne āyūṃṣi
„Agni, die Lebenskräfte“
dveṣam na āpnoti kenacit
zieht sich von niemandem Hass zu

apāṃ pheneti lājābhirhutvā jayamavāpnuyāt / bhadrā itīndriyair hīno japan syāt sakalendriyaḥ //

Wer mit „apāṃ phenena“ Röstkörner opfert, erlangt Sieg. Wer der Sinne beraubt ist und „bhadrāḥ“ murmelt, wird im Vollbesitz der Sinne.

Wort für Wort
apām phenena
„mit dem Schaum der Wasser“
lājābhiḥ
mit Röstkörnern
indriyaiḥ hīnaḥ
der Sinne beraubt
sakala-indriyaḥ
im Vollbesitz der Sinne

agniś ca pṛthivī ceti vaśīkaraṇamuttamam / adhvaneti japan mantraṃ vyavahāre jayī bhavet //

„agniś ca pṛthivī ca“ ist das beste Mittel der Unterwerfung (vaśīkaraṇa). Wer den Spruch „adhvanā…“ [?] murmelt, siegt im Rechtsstreit.

Wort für Wort
agniḥ ca pṛthivī ca
„Agni und die Erde“
vaśīkaraṇam uttamam
bestes Unterwerfungsmittel
mantram japan
den Spruch murmelnd
vyavahāre jayī
Sieger im Rechtsstreit

brahma rājanyamiti ca karmārambhe tu siddhikṛt / saṃvatsarosīti dhṛtair lakṣahomādarogavān //

„brahma rājanyam“ bringt beim Beginn einer Handlung Gelingen. Wer mit „saṃvatsaro 'si“ hunderttausend Schmalzspenden opfert, wird frei von Krankheit.

Wort für Wort
brahma rājanyam
„Brahmane und Krieger“
karma-ārambhe siddhi-kṛt
beim Beginn Gelingen bringend
saṃvatsaraḥ asi
„du bist das Jahr“
lakṣa-homāt arogavān
durch hunderttausend Spenden krankheitsfrei

dhṛtair für ghṛtair.

ketuṃ kṛṇvannitītyetat saṃgrāme jayavardhanam / indrognirdharma ity etadraṇe dharmanibandhanam //

„ketuṃ kṛṇvan“ mehrt im Kampf den Sieg. „indro 'gnir …“ [dient] im Gefecht zum Anlegen des Panzers [?].

Wort für Wort
ketum kṛṇvan
„ein Banner machend“
saṃgrāme jaya-vardhanam
im Kampf den Sieg mehrend
indraḥ agniḥ
„Indra, Agni“
varma-nibandhanam
Anlegen des Panzers

dharmanibandhanam wohl für varma-nibandhanam („Anlegen des Panzers“), passend zu den folgenden Waffensprüchen. indrognir für indro 'gnir.

dhanvā nāgeti mantraś ca dhanurgrāhanikaḥ paraḥ / yajīteti tathā mantro vijñeyo hy abhimantraṇe //

Der Spruch „dhanvanā gāḥ“ ist der beste zum Ergreifen des Bogens; ebenso ist der Spruch „vakṣyantī“ [?] für die Besprechung [der Bogensehne] zu kennen.

Wort für Wort
dhanvanā gāḥ
„mit dem Bogen die Kühe“
dhanuḥ-grāhaṇikaḥ paraḥ
bester zum Ergreifen des Bogens
abhimantraṇe
bei der Besprechung
vijñeyaḥ
ist zu kennen

yajīteti unklar; vielleicht vakṣyantī (an die Bogensehne). dhanva nāgeti für dhanvanā gā iti.

mantraścāhirathetyetaccharāṇāṃ mantraṇe bhavet / vahnīnāṃ pitarityetattūrṇamantraḥ prakīrtitaḥ //

Der Spruch „ahir iva“ dient zur Besprechung der Pfeile; „bahvīnāṃ pitā“ wird als Köcherspruch genannt.

Wort für Wort
ahiḥ iva
„wie eine Schlange“
śarāṇām mantraṇe
zur Besprechung der Pfeile
bahvīnām pitā
„Vater vieler (Töchter)“
tūṇa-mantraḥ
Köcherspruch

vahnīnāṃ für bahvīnām; tūrṇamantraḥ für tūṇa-mantraḥ.

yuñjantīti tathāśvānāṃ yojane mantra ucyate / āśuḥ śiśāna ity etadyatrārambhaṇamucyate //

„yuñjanti“ heißt der Spruch beim Anschirren der Pferde. „āśuḥ śiśānaḥ“ heißt [der Spruch] beim Aufbruch zum Feldzug.

Wort für Wort
yuñjanti
„sie schirren an“
aśvānām yojane
beim Anschirren der Pferde
āśuḥ śiśānaḥ
„der schnelle, wetzende“
yātrā-ārambhaṇam
Aufbruch zum Feldzug

yatrārambhaṇam für yātrārambhaṇam.

viṣṇoḥ krameti mantraś ca rathārohaṇikaḥ paraḥ / ājaṅghetīti cāśvānāṃ tāḍanīyamudāhṛtaṃ //

Der Spruch „viṣṇoḥ kramo 'si“ ist der beste zum Besteigen des Wagens. „ājaṅghanti“ wird als [Spruch] zum Antreiben der Pferde (mit der Peitsche) genannt.

Wort für Wort
viṣṇoḥ kramaḥ
„Viṣṇus Schritt“
ratha-ārohaṇikaḥ
zum Besteigen des Wagens
ājaṅghanti
„sie schlagen an“
aśvānām tāḍanīyam
zum Antreiben der Pferde

yāḥ senā abhitvarīti parasainyamukhe japet / dundubhya iti cāpyetaddundubhītāḍnaṃ bhavet //

„yāḥ senā abhitvarīḥ“ murmle man angesichts des feindlichen Heeres; „dundubhe“ dient zum Schlagen der Pauke.

Wort für Wort
yāḥ senāḥ abhitvarīḥ
„welche Heere heranstürmend“
para-sainya-mukhe
angesichts des feindlichen Heeres
dundubhe
„o Pauke“
dundubhi-tāḍanam
Schlagen der Pauke

dundubhya für dundubhe; tāḍnaṃ für tāḍanam.

etaiḥ pūrvahutair mantraiḥ kṛtvaivaṃ vijayī bhavet / yamena dattamityasya koṭihomādvicakṣaṇaḥ //

Wer so mit diesen zuvor geopferten Sprüchen verfährt, wird siegreich. Wer als Kundiger zehn Millionen Opfer mit „yamena dattam“ vollzieht,

Wort für Wort
pūrva-hutaiḥ mantraiḥ
mit zuvor geopferten Sprüchen
vijayī bhavet
wird siegreich
yamena dattam
„von Yama gegeben“
koṭi-homāt
durch zehn Millionen Opfer

rathamutpādayecchīghraṃ saṃgrāme vijayapradam / ā kṛṣṇeti tathaitasya karmavyāhṛtivadbhavet //

der bringt schnell einen Wagen hervor, der im Kampf Sieg verleiht. Die Anwendung von „ā kṛṣṇena“ ist wie die der Vyāhṛtis.

Wort für Wort
ratham utpādayet
er bringe einen Wagen hervor
vijaya-pradam
Sieg verleihend
ā kṛṣṇena
„auf dunklem (Pfad)“
karma vyāhṛti-vat
Anwendung wie bei den Vyāhṛtis

śivasaṃkalpajāpena samādhiṃ manaso labhet / pañcanadyaḥ pañcalakṣaṃ hutvā lakṣmīmavāpnuyāt //

Durch Murmeln der Śivasaṃkalpa[-Sprüche] erlangt man Sammlung des Geistes. Wer mit „pañca nadyaḥ“ fünfhunderttausend [Spenden] opfert, erlangt Glück.

Wort für Wort
śiva-saṃkalpa-jāpena
durch Murmeln der Śivasaṃkalpa-Sprüche
samādhim manasaḥ
Sammlung des Geistes
pañca nadyaḥ
„fünf Flüsse“
pañca-lakṣam
fünfhunderttausend

yadā badhūndakṣāyaṇāṃ mantreṇānena mantritam / sahasrakṛtvaḥ kanakaṃ dhārayedripuvāraṇaṃ //

Wer Gold, mit diesem Spruch „yad ābadhnan dākṣāyaṇāḥ“ tausendmal besprochen, trägt, wehrt die Feinde ab.

Wort für Wort
yat ābadhnan dākṣāyaṇāḥ
„was die Dākṣāyaṇas banden“
sahasra-kṛtvaḥ mantritam
tausendmal besprochen
kanakam dhārayet
er trage Gold
ripu-vāraṇam
Feinde abwehrend

yadā badhūndakṣāyaṇāṃ für yad ābadhnan dākṣāyaṇāḥ.

imaṃ jīvebhya drati ca śilāṃ loṣṭrañcaturdiśaṃ / kṣipedgṛhe tadā tasya na syāccaurabhayaṃ niśi //

Wirft man mit „imaṃ jīvebhyaḥ“ im Haus in [alle] vier Richtungen einen Stein oder Erdklumpen, so gibt es für diesen nachts keine Furcht vor Dieben.

Wort für Wort
imam jīvebhyaḥ
„diesen (Wall) für die Lebenden“
śilām loṣṭam
einen Stein, einen Erdklumpen
catur-diśam kṣipet
er werfe in die vier Richtungen
na caura-bhayam niśi
keine Furcht vor Dieben bei Nacht

drati für iti; loṣṭrañ für loṣṭaṃ.

parimegāmaneneti vaśīkaraṇamuttamaṃ / hantumabhyāgatastatra vaśībhavati mānavaḥ //

„parīme gām aneṣata“ ist das beste Mittel der Unterwerfung: Der Mensch, der gekommen ist, um [einen] zu töten, wird dort untertan.

Wort für Wort
parīme gām aneṣata
„rings führten diese die Kuh“
vaśīkaraṇam uttamam
bestes Unterwerfungsmittel
hantum abhyāgataḥ
zum Töten herangekommen
vaśībhavati
wird untertan

parimegāmaneneti wohl für parīme gām aneṣata.

bhakṣyatāmvūlapuṣpādyaṃ mantritantu prayacchati / yasya dharmajña vaśagaḥ somya śīghraṃ bhaviṣyati //

Wem man [damit] besprochene Speise, Betel, Blumen und dergleichen gibt, der wird, o Pflichtkundiger, o Milder, rasch untertan werden.

Wort für Wort
bhakṣya-tāmbūla-puṣpa-ādyam
Speise, Betel, Blumen usw.
mantritam prayacchati
gibt Besprochenes
vaśa-gaḥ
untertan
śīghram bhaviṣyati
wird rasch sein

tāmvūla für tāmbūla; somya für saumya.

śanno mitra itītyetat sadā sarvatra śāntidaṃ / gaṇānāṃ tvā gaṇapatiṃ kṛtvā homañcatuṣpathe //

„śaṃ no mitraḥ“ schenkt stets und überall Frieden. Wer mit „gaṇānāṃ tvā gaṇapatim“ an einer Wegkreuzung ein Opfer vollzieht,

Wort für Wort
śam naḥ mitraḥ
„heilsam (sei) uns Mitra“
sadā sarvatra śānti-dam
stets überall Frieden schenkend
gaṇānām tvā gaṇapatim
„dich, den Scharenherrn der Scharen“
homam catuṣpathe
Opfer am Kreuzweg

vaśīkuryājjagatsarvam sarvadhānyair asaṃśayam / hiraṇyavarṇāḥ śucayo mantroyamabhiṣecane //

[und zwar] mit allen Getreidearten, der unterwirft sich zweifellos die ganze Welt. „hiraṇyavarṇāḥ śucayaḥ“ ist der Spruch bei der Weihebesprengung (abhiṣeka);

Wort für Wort
vaśīkuryāt jagat sarvam
er unterwerfe die ganze Welt
sarva-dhānyaiḥ
mit allen Getreidearten
hiraṇya-varṇāḥ śucayaḥ
„goldfarben, rein“
abhiṣecane
bei der Weihebesprengung

śanno devīrabhiṣṭaye tathā śāntikaraḥ paraḥ / ekacakreti mantreṇa hutenājyena bhāgaśaḥ //

ebenso ist „śaṃ no devīr abhiṣṭaye“ der beste Friedensbringer. Durch Schmalz, das mit dem Spruch „ekacakra…“ [?] anteilweise geopfert wird,

Wort für Wort
śam naḥ devīḥ abhiṣṭaye
„heilsam uns die Göttinnen zur Hilfe“
śānti-karaḥ paraḥ
bester Friedensbringer
ekacakra
„einrädrig“ (Spruchanfang)
ājyena bhāgaśaḥ
mit Schmalz anteilweise

grahebhyaḥ śāntimāpnoti prasādaṃ na ca saṃśayaḥ / gāvo bhaga iti dvābhyāṃ hutvājyaṅgā avāpnuyāt //

erlangt man Befriedung und Gunst von den Planeten, ohne Zweifel. Wer mit den zwei [Versen] „gāvo bhagaḥ“ Schmalz opfert, erlangt Kühe.

Wort für Wort
grahebhyaḥ śāntim
Befriedung von den Planeten
prasādam
Gunst
gāvaḥ bhagaḥ
„die Kühe (sind) Glück“
gāḥ avāpnuyāt
er erlange Kühe

hutvājyaṅgā avāpnuyāt = hutvā ājyaṃ gā avāpnuyāt.

pravādāṃśaḥ sopaditi gṛhayajñe vidhīyate / devebhyo vanaspata iti drumayajñe vidhīyate //

„pra vām aṃśaḥ …“ [?] wird beim Hausopfer vorgeschrieben; „devebhyo vanaspate“ wird beim Baumopfer vorgeschrieben.

Wort für Wort
gṛha-yajñe
beim Hausopfer
devebhyaḥ vanaspate
„für die Götter, o Waldherr“
druma-yajñe
beim Baumopfer
vidhīyate
wird vorgeschrieben

pravādāṃśaḥ sopaditi verderbt; Pratīka unsicher.

gāyatrī vaiṣṇavī jñeyā tadviṣṇoḥ paramampadaṃ / sarvapāpapraśamanaṃ sarvakāmakarantathā //

Als die Viṣṇu-Gāyatrī ist „tad viṣṇoḥ paramaṃ padam“ zu kennen; sie beschwichtigt alle Sünde und erfüllt ebenso alle Wünsche.

Wort für Wort
gāyatrī vaiṣṇavī
die Viṣṇu-Gāyatrī
tat viṣṇoḥ paramam padam
„jener höchste Schritt Viṣṇus“
sarva-pāpa-praśamanam
alle Sünde beschwichtigend
sarva-kāma-karam
alle Wünsche erfüllend

Interaktive Leseansicht des ganzen Werks