Quellen der Menschheit

Agni-Purāṇa

Kapitel 87: śāntiśodhanakathanaṃ Darlegung der Reinigung der Śānti-Kalā

Beschreibung der vierten Kalā, der Śānti (Tattvas Īśvara und Sadāśiva, Silben ha und kṣa, Rudras/Welten, zwölf Padas, Mantras, Nāḍīs, Winde usw.) und des Rituals ihrer Reinigung mit Īśvara als Ursachengottheit. Die Rudranamen (V. 3–4) und die Angaben zu Bījas, Nāḍīs und Winden (V. 5) sind teilweise verderbt; die Kolophonzählung lautet „saptaśītitamo“ (für saptāśītitamo).

īśvara uvāca | sandadhyādadhunā vidyāṃ śāntyā sārdhaṃ yathāvidhi / śāntau tattvadvayaṃ līnaṃ bhāveśvarasadāśivau //

Īśvara sprach: Nun soll man die Vidyā mit der Śānti [-Kalā] nach Vorschrift verbinden. In der Śānti sind zwei Tattvas enthalten: Īśvara und Sadāśiva.

Wort für Wort
sandadhyāt vidyām
soll die Vidyā verbinden
śāntyā sārdham
mit der Śānti
tattva-dvayam līnam
zwei Tattvas enthalten
īśvara-sadāśivau
Īśvara und Sadāśiva

bhāveśvara wohl für „Īśvara“ (bhāva als Füllsilbe oder verderbt).

hakāraś ca kṣakāraś ca dvau varṇau parikīrtitau / rudrāḥ samānanāmāno bhuvanaiḥ saha tadyathā //

Der Laut ha und der Laut kṣa – diese beiden Silben werden genannt. Die Rudras tragen die gleichen Namen wie die Welten, nämlich:

Wort für Wort
hakāraḥ kṣakāraḥ
der Laut ha, der Laut kṣa
dvau varṇau
zwei Silben
rudrāḥ samāna-nāmānaḥ
Rudras gleichen Namens
bhuvanaiḥ saha
mit den Welten

prabhavaḥ samayaḥ kṣudro vimalaḥ śiva ity api / ghanau nirañjanākārau svaśivau dīptikāraṇau //

Prabhava, Samaya, Kṣudra, Vimala und auch Śiva, die beiden Ghana, die Nirañjana und Ākāra [?], die beiden Svaśiva, Dīpti und Kāraṇa,

Wort für Wort
prabhavaḥ samayaḥ
Prabhava, Samaya
kṣudraḥ vimalaḥ śivaḥ
Kṣudra, Vimala, Śiva
ghanau nirañjana-ākārau
die beiden Ghana, Nirañjana, Ākāra [?]
svaśivau dīpti-kāraṇau
die beiden Svaśiva, Dīpti, Kāraṇa

Die Namen im Dual (ghanau, nirañjanākārau, svaśivau) sind schwer abzutrennen; Liste unsicher.

tridaśeśvaranāmā ca tridaśaḥ kālasajjñakaḥ / sūkṣmāmbujeśvaraśceti rudrāḥ śāntau pratiṣṭhitāḥ //

der Tridaśeśvara Genannte, Tridaśa, der als Kāla Bezeichnete und Sūkṣmāmbujeśvara – das sind die in der Śānti festgesetzten Rudras.

Wort für Wort
tridaśeśvara-nāmā
der Tridaśeśvara Genannte
tridaśaḥ kāla-sañjñakaḥ
Tridaśa, der Kāla Genannte
sūkṣma-ambuja-īśvaraḥ
Sūkṣmāmbujeśvara
rudrāḥ śāntau pratiṣṭhitāḥ
die in der Śānti festgesetzten Rudras

vyomavyāpine vyomavyāpyarūpāya sarvavyāpine śivāya anantāya anāthāya anāśritāya dhruvāya śāśvatāya yogapīṭhasaṃsthitāya nityayogine dhyānāhārāyeti dvādaśapādāni puruṣaḥ kavacau mantrau vīje vindūpakārakau / alambuṣāyasānāḍyau vāyū kṛkarakarmakau //

„vyomavyāpine vyomavyāpyarūpāya sarvavyāpine śivāya anantāya anāthāya anāśritāya dhruvāya śāśvatāya yogapīṭhasaṃsthitāya nityayogine dhyānāhārāya“ [Anm.: „Dem Äther-Durchdringenden, dem, dessen Gestalt den Äther durchdringt, dem All-Durchdringenden, dem Śiva, dem Unendlichen, dem Herrenlosen, dem auf nichts Gestützten, dem Beständigen, dem Ewigen, dem auf dem Yoga-Sitz Weilenden, dem ewigen Yogin, dem, dessen Nahrung die Meditation ist“] – das sind die zwölf Padas. Die Mantras: Puruṣa (Tatpuruṣa) und Kavaca; die Bījas: Bindu und der Laut u [?]; die Nāḍīs: Alambuṣā und Yaśā [?]; die Winde: Kṛkara und Karmaka [?].

Wort für Wort
dvādaśa padāni
zwölf Padas
puruṣaḥ kavacau mantrau
Puruṣa und Kavaca als Mantras
bīje bindu-ukārakau
Bījas: Bindu und u [?]
alambuṣā-yaśā nāḍyau
Nāḍīs: Alambuṣā, Yaśā
vāyū kṛkara-karmakau
Winde: Kṛkara, Karmaka

vindūpakārakau wohl bindu + ukāra; alambuṣāyasā wohl Alambuṣā und Yaśasvinī; kṛkarakarmakau: Kṛkara und (Deva)datta? – unsicher.

indriye tvakkarāvasyā sparśastu viṣayo mataḥ / guṇau sparśaninādau dvāvekaḥ kāraṇamīśvaraḥ //

Ihre Sinnesorgane sind Haut und Hand; die Berührung gilt als Gegenstand. Die beiden Eigenschaften sind Berührung und Laut; die eine Ursache[ngottheit] ist Īśvara.

Wort für Wort
indriye tvak-karau
die Organe Haut und Hand
sparśaḥ viṣayaḥ
die Berührung ist Gegenstand
guṇau sparśa-ninādau
Eigenschaften Berührung und Laut
kāraṇam īśvaraḥ
die Ursache ist Īśvara

sparśaninādau: sparśa + ninādau „Berührung und Laut“.

turmyāvastheti śāntisthaṃ sambhāvya bhuvanādikaṃ / vidadhyāttāḍanaṃ bhedaṃ praveśañca viyojanaṃ //

Der Zustand ist der vierte (turya). Nachdem man so die Welten usw., die in der Śānti bestehen, bedacht hat, vollziehe man das Schlagen, das Spalten, das Eintreten und das Ablösen.

Wort für Wort
turya-avasthā
der vierte Zustand
śānti-stham
in der Śānti befindlich
sambhāvya bhuvana-ādikam
die Welten usw. bedenkend
tāḍanam bhedam praveśam viyojanam
Schlagen, Spalten, Eintreten, Ablösen

turmyā lies turyā.

ākṛṣya grahaṇaṃ kuryācchāntervadanasūtrataḥ / ātmanyāropya saṅgṛhya kalāṃ kuṇḍe niveśayet //

Heranziehend soll man das Ergreifen der Śānti vom Faden am Mund aus vollziehen; nachdem man sie in sich aufgenommen und ergriffen hat, setze man die Kalā in die Feuergrube.

Wort für Wort
ākṛṣya grahaṇam
heranziehend das Ergreifen
śānteḥ vadana-sūtrataḥ
der Śānti vom Mundfaden
ātmani āropya
in sich aufnehmend
kalām kuṇḍe niveśayet
soll die Kalā in die Grube setzen

vadana-sūtrataḥ: vom Fadenabschnitt am Mund (dem der Śānti zugeordneten Körperteil).

īśaṃ tavādhikāre 'smin mumukṣuṃ dīkṣayāmyahaṃ / bhavyaṃ tvayānukūlena kuryāt vijñāpanāmiti //

„O Īśa, in diesem deinem Zuständigkeitsbereich weihe ich einen nach Erlösung Strebenden; du sollst gewogen sein“ – so soll man die Mitteilung machen.

Wort für Wort
īśam
an Īśa
tava adhikāre asmin
in diesem deinem Bereich
mumukṣum dīkṣayāmi
ich weihe einen Erlösungssuchenden
vijñāpanām kuryāt
soll die Mitteilung machen

bhavyam lies bhāvyam.

āvāhanādikaṃ pitroḥ śiṣyasya tāḍanādikaṃ / vidhāyādāya caitanyaṃ vidhinā.atmani yojayet //

Nachdem man die Herbeirufung usw. der Eltern und das Schlagen usw. des Schülers vollzogen und das Bewusstsein genommen hat, soll man es nach Vorschrift in das [eigene] Selbst einfügen.

Wort für Wort
āvāhana-ādikam pitroḥ
Herbeirufung usw. der Eltern
śiṣyasya tāḍana-ādikam
Schlagen usw. des Schülers
ādāya caitanyam
das Bewusstsein nehmend
ātmani yojayet
soll ins Selbst einfügen

pūrvavat pitṛsaṃyogaṃ bhāvayitvodbhavākhyayā / hṛtsampuṭātmavījena devīgarbhe niyojayet //

Nachdem man wie zuvor die Vereinigung der Eltern vergegenwärtigt hat, soll man es mit der Udbhava genannten [Mudrā] und dem vom Herz[-Mantra] umschlossenen Ātma-Bīja in den Schoß der Göttin einfügen.

Wort für Wort
pitṛ-saṃyogam bhāvayitvā
die Vereinigung der Eltern vorstellend
udbhava-ākhyayā
mit der Udbhava genannten
hṛt-sampuṭa-ātma-bījena
mit dem vom Herzmantra umschlossenen Ātma-Bīja
devī-garbhe niyojayet
soll in den Schoß der Göttin einfügen

dehotpattau hṛdā pañca śirasā janmahetave / śikhayā vādhikārāya bhogāya kavacāṇunā //

Bei der Entstehung des Körpers [opfere man] fünf [Gaben] mit dem Herz[-Mantra], mit dem Haupt[-Mantra] um der Geburt willen, mit dem Scheitel[-Mantra] für die Befugnis, für den Genuss mit dem Panzer-Mantra,

Wort für Wort
deha-utpattau hṛdā pañca
bei der Körperentstehung fünf mit dem Herzmantra
śirasā janma-hetave
mit dem Hauptmantra für die Geburt
śikhayā adhikārāya
mit dem Scheitelmantra für die Befugnis
bhogāya kavaca-aṇunā
für den Genuss mit dem Panzermantra

layāya śastramantreṇa śrotaḥśuddhau śivena ca / tattvaśuddhau hṛdā hy evaṃ garbhādhānādi pūrvavat //

für die Auflösung mit dem Waffen-Mantra und für die Reinigung der Kanäle mit dem Śiva[-Mantra]; für die Reinigung der Tattvas so mit dem Herz[-Mantra]; die Empfängnis usw. wie zuvor.

Wort für Wort
layāya śastra-mantreṇa
für die Auflösung mit dem Waffenmantra
srotaḥ-śuddhau śivena
für die Kanalreinigung mit dem Śivamantra
tattva-śuddhau hṛdā
für die Tattva-Reinigung mit dem Herzmantra
garbhādhāna-ādi pūrvavat
Empfängnis usw. wie zuvor

varmaṇā pāśaśaithilyaṃ niṣkṛtyaivaṃ śataṃ japet / malaśaktitirodhane śastreṇāhutipañcakaṃ //

Mit dem Panzer[-Mantra] die Lockerung der Fesseln; nachdem man so die Sühne vollzogen hat, murmele man hundertmal; zur Verhüllung der Mala-Kraft [opfere man] mit dem Waffen[-Mantra] fünf Gaben.

Wort für Wort
varmaṇā pāśa-śaithilyam
mit dem Panzermantra Lockerung der Fesseln
śatam japet
soll hundertmal murmeln
mala-śakti-tirodhāne
zur Verhüllung der Mala-Kraft
śastreṇa āhuti-pañcakam
mit dem Waffenmantra fünf Gaben

evaṃ pāśaviyoge 'pi tataḥ saptāstrajaptayā / chindyādastreṇa kartaryā pāśānvījavatā yathā //

Ebenso auch bei der Ablösung der Fesseln. Dann soll man mit der siebenmal mit dem Waffen[-Mantra] besprochenen Schere, mit dem Waffen[-Mantra], die Fesseln durchschneiden, versehen mit dem Bīja, und zwar so:

Wort für Wort
pāśa-viyoge api
auch bei der Ablösung der Fesseln
sapta-astra-japtayā
siebenmal mit dem Waffenmantra besprochen
kartaryā
mit der Schere
chindyāt pāśān bījavatā
soll die Fesseln mit dem Bīja durchschneiden

oṃ hauṃ śāntikalāpāśāya haḥ hūṃ phaṭ visṛjya vartulīkṛtya pāśamantreṇa pūrvavat / ghṛtapūrṇe śruve datvā kalāstreṇaiva homayet //

„oṃ hauṃ śāntikalāpāśāya haḥ hūṃ phaṭ“ (Oṃ hauṃ, der Fessel der Śānti-Kalā, haḥ hūṃ phaṭ). Nachdem man [sie] abgelöst und mit dem Fessel-Mantra wie zuvor zur Kugel geformt hat, lege man sie in den mit Ghee gefüllten Opferlöffel und opfere mit dem Kalā-Waffen[-Mantra].

Wort für Wort
śānti-kalā-pāśāya
der Fessel der Śānti-Kalā
visṛjya vartulīkṛtya
ablösend, zur Kugel formend
ghṛta-pūrṇe sruve
in den gheegefüllten Löffel
kalā-astreṇa homayet
soll mit dem Kalā-Waffenmantra opfern

astreṇa juhuyāt pañca pāśāṅkuśanivṛttaye / prāyaścittaniṣedhāya dadyādaṣṭāhutīratha //

Mit dem Waffen[-Mantra] opfere man fünf [Gaben] zur Beseitigung der Keime der Fesseln; zur Abwehr von Sühnehandlungen gebe man danach acht Opfergaben.

Wort für Wort
astreṇa juhuyāt pañca
soll mit dem Waffenmantra fünf opfern
pāśa-aṅkura-nivṛttaye
zur Beseitigung der Keime der Fesseln
prāyaścitta-niṣedhāya
zur Abwehr von Sühnen
aṣṭa-āhutīḥ
acht Opfergaben

pāśāṅkuśa lies pāśāṅkura (vgl. 85.26).

oṃ haḥ astrāya hūṃ phaṭ hṛdeśvaraṃ samāvāhya kṛtvā pūjanatarpaṇe / vidadhīta vidhānena tasmai śulkasamarpaṇaṃ //

„oṃ haḥ astrāya hūṃ phaṭ“. Nachdem man mit dem Herz[-Mantra] Īśvara herbeigerufen und Verehrung und Sättigung vollzogen hat, vollziehe man nach Vorschrift an ihn die Übergabe des Entgelts.

Wort für Wort
hṛdā īśvaram samāvāhya
mit dem Herzmantra Īśvara herbeirufend
pūjana-tarpaṇe
Verehrung und Sättigung
vidadhīta vidhānena
soll nach Vorschrift vollziehen
śulka-samarpaṇam
Übergabe des Entgelts

oṃ hāṃ īśvara buddhyahaṅkārau śulkaṃ gṛhāṇa svāhā niḥśeṣadagdhapāśasya paśorasyeśvara tvayā / na stheyaṃ bandhakatvena śivājñāṃ śrāvayediti //

„oṃ hāṃ, o Īśvara, nimm Buddhi und Ahaṅkāra als Entgelt, svāhā.“ „O Īśvara, bei diesem Tiere (paśu), dessen Fesseln restlos verbrannt sind, darfst du nicht als Fesselnder verbleiben“ – so soll man Śivas Befehl verkünden.

Wort für Wort
buddhi-ahaṅkārau śulkam
Buddhi und Ahaṅkāra als Entgelt
niḥśeṣa-dagdha-pāśasya
dessen Fesseln restlos verbrannt sind
na stheyam bandhakatvena
nicht als Fesselnder verbleiben
śiva-ājñām śrāvayet
soll Śivas Befehl verkünden

visṛjedīśvarandevaṃ raudrātmānaṃ niyojayet / īṣaccandramivātmānaṃ vidhinā.atmani yojayet //

Man entlasse den Gott Īśvara und setze die Raudra-Seele [?] ein; die Seele, [leuchtend] wie der Mond, soll man ein wenig [?] nach Vorschrift in das [eigene] Selbst einfügen.

Wort für Wort
visṛjet īśvaram devam
soll den Gott Īśvara entlassen
raudra-ātmānam niyojayet
soll die Raudra-Seele einsetzen
īṣat candram iva
ein wenig wie der Mond
ātmani yojayet
soll ins Selbst einfügen

īṣac-candram iva: „wie ein wenig [sichtbarer] Mond“ oder „ein wenig wie der Mond“ – unklar; raudrātmānam: die nun Rudra-hafte Seele [?].

sūtre saṃyojayedenaṃ śuddhayodbhavamudrayā / dadyāt mūlena śiṣyasya śirasyamṛtavindukaṃ //

Mit der reinen Udbhava-Mudrā soll man diese mit dem Faden verbinden; mit dem Grund[-Mantra] (mūla) gebe man einen Nektartropfen auf das Haupt des Schülers.

Wort für Wort
sūtre saṃyojayet
soll mit dem Faden verbinden
śuddhayā udbhava-mudrayā
mit der reinen Udbhava-Mudrā
mūlena
mit dem Grundmantra
śirasi amṛta-bindukam
einen Nektartropfen aufs Haupt

visṛjya pitarau vahneḥ pūjitau kusumādibhiḥ / dadyāt pūrṇāṃ vidhānajño niḥśeṣavidhipūraṇīṃ //

Nachdem er die Eltern des Feuers, die mit Blumen usw. verehrt worden sind, entlassen hat, gebe der Vorschriftenkundige die Vollspende, die sämtliche Vorschriften vervollständigt.

Wort für Wort
visṛjya pitarau vahneḥ
die Eltern des Feuers entlassend
pūjitau kusuma-ādibhiḥ
mit Blumen usw. verehrt
vidhāna-jñaḥ
der Vorschriftenkundige
niḥśeṣa-vidhi-pūraṇīm
die alle Vorschriften vervollständigt

asyāmapi vidhātavyaṃ pūrvavattāḍanādiakaṃ / svavījantu viśeṣaḥ syācchuddhiḥ śānterapīḍitā //

Auch bei dieser [Kalā] ist wie zuvor das Schlagen usw. zu vollziehen; der Unterschied liegt jedoch im eigenen Bīja: [damit] ist die Reinigung der Śānti verkündet.

Wort für Wort
asyām api vidhātavyam
auch bei dieser ist zu vollziehen
tāḍana-ādikam
das Schlagen usw.
sva-bījam tu viśeṣaḥ
der Unterschied ist das eigene Bīja
śuddhiḥ śānteḥ
die Reinigung der Śānti

tāḍanādiakam lies tāḍanādikam; apīḍitā wohl für api īritā „ist verkündet“.

Interaktive Leseansicht des ganzen Werks