Quellen der Menschheit

Agni-Purāṇa

Kapitel 189: śravaṇadvādaśīvratam Das Gelübde des Śravaṇa-Zwölften

Das Śravaṇadvādaśī-Gelübde im Bhādrapada (zwölfter Mondtag unter dem Mondhaus Śravaṇa, besonders wirksam an einem Mittwoch): Fasten, Bad am Zusammenfluss, Verehrung eines goldenen Vāmana auf einem Wasserkrug mit Anrufungs-, Bade- und Ehrengabeformeln, Verehrung der Körperteile, Nachtwache, Schlussgebete an Vāmana und Fastenbrechen am dreizehnten. Kleinere Tippfehler (śravaṇādaśī, dvādṛśyāṃ, dvādaśophalaṃ).

agnir uvāca | śravaṇādaśīṃ vakṣye māsi bhādrapade site / śravaṇena yutā śreṣṭhā mahatī sā hy upoṣitā //

Agni sprach: Ich werde die Śravaṇadvādaśī darlegen: Im Monat Bhādrapada, in der hellen Hälfte, ist der mit [dem Mondhaus] Śravaṇa verbundene [Zwölfte] der vorzüglichste; gefastet, ist er groß [an Wirkung].

Wort für Wort
śravaṇa-dvādaśīm
den Śravaṇa-Zwölften
māsi bhādrapade site
im Bhādrapada in der hellen Hälfte
śravaṇena yutā
mit Śravaṇa verbunden
śreṣṭhā
der vorzüglichste
mahatī upoṣitā
gefastet groß

śravaṇādaśīṃ für śravaṇadvādaśīṃ.

saṅgame saritāṃ snānācchravaṇadvādaśophalaṃ / budhaśravaṇasaṃyuktā dānādau sumahāphalā //

Durch ein Bad am Zusammenfluss von Flüssen [erlangt man] die Frucht der Śravaṇadvādaśī. Mit Mittwoch und Śravaṇa verbunden, ist sie für Gaben usw. von sehr großer Frucht.

Wort für Wort
saṅgame saritām
am Zusammenfluss von Flüssen
snānāt
durch ein Bad
budha-śravaṇa-saṃyuktā
mit Mittwoch und Śravaṇa verbunden
dāna-ādau
bei Gaben usw.
su-mahā-phalā
von sehr großer Frucht

dvādaśophalaṃ für dvādaśīphalaṃ.

niṣiddhamapi kartavyantrayodaśyāntu pāraṇaṃ / dvādṛśyāñca nirāhāro vāmanaṃ pūjayāmyahaṃ //

Auch wenn es [sonst] verboten ist, ist das Fastenbrechen am dreizehnten zu vollziehen. „Am zwölften ohne Nahrung verehre ich Vāmana.“

Wort für Wort
niṣiddham api
auch wenn verboten
kartavyam
zu vollziehen
trayodaśyām pāraṇam
Fastenbrechen am dreizehnten
dvādaśyām nirāhāraḥ
am zwölften ohne Nahrung
vāmanam pūjayāmi
ich verehre Vāmana

dvādṛśyāṃ für dvādaśyāṃ.

udakumbhe svarṇamayantrayodaśyāntu pāraṇaṃ / āvāhayāmyahaṃ viṣṇuṃ vāmanaṃ śaṅkhacakriṇaṃ //

[Man stelle] ein goldenes [Bild] auf einen Wasserkrug; das Fastenbrechen [erfolgt] am dreizehnten. „Ich rufe Viṣṇu herbei, den Zwerg (Vāmana), den Träger von Muschel und Diskus.“

Wort für Wort
uda-kumbhe
auf einem Wasserkrug
svarṇa-mayam
golden
āvāhayāmi aham
ich rufe herbei
vāmanam
den Zwerg
śaṅkha-cakriṇam
Träger von Muschel und Diskus

Der Halbvers trayodaśyāntu pāraṇaṃ wiederholt V. 3.

sitavastrayugacchanne ghaṭe sacchatrapāduke / snāpayāmi jalaiḥ śuddhair viṣṇuṃ pañcāmṛtādibhiḥ //

„Auf dem mit einem Paar weißer Gewänder bedeckten Krug, samt Schirm und Sandalen, bade ich Viṣṇu mit reinem Wasser, den fünf Nektaren usw.“

Wort für Wort
sita-vastra-yuga-channe
mit einem Paar weißer Gewänder bedeckt
ghaṭe
auf dem Krug
sa-chatra-pāduke
samt Schirm und Sandalen
snāpayāmi
ich bade
pañcāmṛta-ādibhiḥ
mit den fünf Nektaren usw.

chatradaṇḍadharaṃ viṣṇuṃ vāmanāya namo namaḥ / arghyaṃ dadāmi deveśa arghyārhādyaiḥ sadārcitaḥ //

„Viṣṇu, den Träger von Schirm und Stab — Verehrung, Verehrung dem Vāmana. Ich bringe die Ehrengabe dar, o Herr der Götter, der du stets mit Ehrengaben usw. verehrt wirst;

Wort für Wort
chatra-daṇḍa-dharam
Träger von Schirm und Stab
vāmanāya namaḥ
Verehrung dem Vāmana
arghyam dadāmi
ich bringe die Ehrengabe dar
deva-īśa
o Herr der Götter
sadā arcitaḥ
stets verehrt

bhuktimuktiprajākīrtisarvaiśvaryayutaṃ kuru / vāmanāya namo gandhaṃ homo 'nenāṣṭakaṃ śataṃ //

mach [mich] mit Genuss, Erlösung, Nachkommenschaft, Ruhm und aller Herrschaft versehen.“ Mit „vāmanāya namaḥ“ [bringe man] Duftstoff [dar]; das Feueropfer [erfolgt] mit diesem [Mantra] einhundertachtmal.

Wort für Wort
bhukti-mukti-prajā-kīrti
Genuss, Erlösung, Nachkommen, Ruhm
sarva-aiśvarya-yutam kuru
mach mit aller Herrschaft versehen
gandham
Duftstoff
homaḥ anena
Feueropfer mit diesem
aṣṭakam śatam
hundertacht

aṣṭakaṃ śataṃ = 108.

oṃ namo vāsudevāya śiraḥ sampūjayeddhareḥ / śrīdharāya mukhaṃ tadvat kaṇṭhe kṛṣṇāya vai namaḥ //

Mit „oṃ namo vāsudevāya“ (Oṃ, Verehrung Vāsudeva) verehre man das Haupt Haris, mit „śrīdharāya“ ebenso das Gesicht, am Hals mit „kṛṣṇāya vai namaḥ“,

Wort für Wort
śiraḥ sampūjayet hareḥ
man verehre das Haupt Haris
śrīdharāya mukham
mit „dem Träger der Śrī“ das Gesicht
kaṇṭhe
am Hals
kṛṣṇāya vai namaḥ
Verehrung Kṛṣṇa

Beginn der Verehrung der Körperteile (V. 8–10).

namaḥ śrīpataye vakṣo bhujo sarvāstradhāriṇe / vyāpakāya namo nābhiṃ vāmanāya namaḥ kaṭiṃ //

mit „namaḥ śrīpataye“ die Brust, mit „sarvāstradhāriṇe“ die Arme, mit „vyāpakāya namaḥ“ den Nabel, mit „vāmanāya namaḥ“ die Hüfte,

Wort für Wort
śrī-pataye
dem Herrn der Śrī
vakṣaḥ
die Brust
sarva-astra-dhāriṇe bhujau
mit „dem Träger aller Waffen“ die Arme
vyāpakāya nābhim
mit „dem Alldurchdringenden“ den Nabel
vāmanāya kaṭim
mit „dem Vāmana“ die Hüfte

bhujo für bhujau.

trailokyajayakāyeti meḍhraṃ jaṅghe yajeddhareḥ / sarvādhipataye pādau viṣṇoḥ sarvātmane namaḥ //

mit „trailokyajayakāya“ (dem Besieger der drei Welten) das Glied; die Unterschenkel Haris verehre man mit „sarvādhipataye“ (dem Oberherrn von allem), die Füße Viṣṇus mit „sarvātmane namaḥ“ (Verehrung der Allseele).

Wort für Wort
trailokya-jayakāya
dem Besieger der drei Welten
meḍhram
das Glied
jaṅghe yajet
die Unterschenkel verehre man
sarva-adhipataye
dem Oberherrn von allem
pādau sarva-ātmane
die Füße mit „der Allseele“

ghṛtapakvañca naivedyandadyād dadhyodanair ghaṭān / rātrau ca jāgaraṃ kṛtvā prātaḥ snātvā ca saṅgame //

Man gebe eine in Schmelzbutter gekochte Speisegabe und Krüge mit Dickmilchreis. Nachdem man nachts gewacht und am Morgen am Zusammenfluss gebadet hat,

Wort für Wort
ghṛta-pakvam naivedyam
in Schmelzbutter gekochte Speisegabe
dadhi-odanaiḥ ghaṭān
Krüge mit Dickmilchreis
rātrau jāgaram kṛtvā
nachts gewacht habend
prātaḥ snātvā
morgens gebadet habend
saṅgame
am Zusammenfluss

gandhapuṣpādibhiḥ pūjya vadet puṣpāñjalistvidaṃ / namo namaste govinda budhaśravaṇasañjñita //

verehre man mit Duftstoffen, Blumen usw. und spreche bei der Blumenspende dies: „Verehrung, Verehrung dir, Govinda, der du Budhaśravaṇa heißt,

Wort für Wort
gandha-puṣpa-ādibhiḥ pūjya
mit Duft, Blumen usw. verehrt habend
vadet
spreche
puṣpa-añjaliḥ
Blumenspende (Handvoll Blumen)
namaḥ namaḥ te govinda
Verehrung dir, Govinda
budha-śravaṇa-sañjñita
der du Budhaśravaṇa heißt

puṣpāñjalistvidaṃ = puṣpāñjaliḥ tu idam.

aghaughasaṅkṣayaṃ kṛtvā sarvasaukhyaprado bhava / prīyatāndeva deveśa mama nityañjanārdana //

tilge die Flut der Sünden und sei Geber allen Glücks. Möge der Gott, der Herr der Götter, Janārdana, mir stets gnädig sein.

Wort für Wort
agha-ogha-saṅkṣayam kṛtvā
die Sündenflut tilgend
sarva-saukhya-pradaḥ bhava
sei Geber allen Glücks
prīyatām
möge gnädig sein
deva-īśa
Herr der Götter
nityam
stets

vāmano buddhido dātā dravyastho vāmanaḥ svayaṃ / vāmanaḥ pratigṛhṇāti vāmano me dadāti ca //

Vāmana ist Geber der Einsicht, der Geber; in der Gabe weilt Vāmana selbst; Vāmana nimmt an, und Vāmana gibt mir auch.

Wort für Wort
vāmanaḥ buddhi-daḥ
Vāmana ist Geber der Einsicht
dātā
der Geber
dravya-sthaḥ
in der Gabe weilend
pratigṛhṇāti
nimmt an
dadāti ca
und gibt

dravyastho vāmano nityaṃ vāmanāya namo namaḥ / pradattadakṣiṇo viprān sambhojyānnaṃ svayañcaret //

In der Gabe weilt Vāmana ewig; Verehrung, Verehrung dem Vāmana.“ Nachdem man den Opferlohn gegeben und die Brahmanen gespeist hat, esse man selbst die Speise.

Wort für Wort
dravya-sthaḥ vāmanaḥ nityam
in der Gabe weilt Vāmana ewig
vāmanāya namaḥ namaḥ
Verehrung dem Vāmana
pradatta-dakṣiṇaḥ
den Opferlohn gegeben habend
viprān sambhojya
die Brahmanen gespeist habend
annam svayam caret
esse selbst die Speise

Interaktive Leseansicht des ganzen Werks