Quellen der Menschheit

Agni-Purāṇa

Kapitel 316: sakalādimantroddhāraḥ Das Herausheben der Sakala- und anderer Mantras

Śiva (Īśvara) lehrt Skanda die Formen des Prāsāda-Mantras (Sakala, Niṣkala, Śūnya, Kalāḍhya, Svalaṅkṛta, Kṣapaṇa usw.) und gibt dazu die Geheimnamen aller Buchstaben des Alphabets, mit denen die Mantras verschlüsselt „herausgehoben“ werden; ferner die fünf Brahma-Mantras, die Glieder-Mantras, die Pāśupata-Waffe und die acht Vidyeśvaras. Die Zuordnung der Decknamen zu den Lauten ist aus der Reihenfolge erschlossen; mehrere Stellen (bes. Verse 1, 3, 12, 22) sind verderbt. Sprecher ist hier Īśvara, nicht Agni; Kolophon mit Folgenummer {317}.

īśvara uvāca | sakalaṃ niṣkalaṃ śūnyaṃ kalāḍhyaṃ svamalaṅkṛtam / kṣapaṇaṃ kṣayamantasthaṃ kaṇṭhoṣṭhaṃ cāṣṭamaṃ śivam //

Īśvara sprach: Sakala [mit Teilen], Niṣkala [teillos], Śūnya [leer], Kalāḍhya [reich an Teilen], Svalaṅkṛta [wohlgeschmückt], Kṣapaṇa, Kṣaya [?], Antastha, Kaṇṭhoṣṭha [Kehle-Lippe] und als achtes Śiva –

Wort für Wort
sakalam niṣkalam
mit Teilen, teillos
śūnyam
leer
kalā-āḍhyam
reich an Teilen
su-alaṅkṛtam
wohlgeschmückt
aṣṭamam śivam
als achtes Śiva

Namen der Formen des Prāsāda-Mantras; die Zählung (acht) geht mit der Liste nicht glatt auf. „svamalaṅkṛtam“ als svalaṅkṛtam gelesen.

prāsādasya parākhyasya smṛtaṃ rūpaṃ guhāṣṭadhā / sadāśivasya śabdasya rūpasyākhilasiddhaye //

[so] gilt, o Guha [Skanda], die Gestalt des höchsten Prāsāda[-Mantras] als achtfach – [die Gestalt] des Sadāśiva, des Klanges und der Form, zur Erlangung aller Vollendungen.

Wort für Wort
prāsādasya parākhyasya
des höchsten Prāsāda
rūpam
die Gestalt
guha aṣṭadhā
o Guha, achtfach
sadāśivasya
des Sadāśiva
akhila-siddhaye
zur Erlangung aller Vollendungen

amṛtaścāṃśubhāṃścenduśceśvaraścogra ūhakaḥ / ekapādena ojākhya auṣadhaścāṃśumān vaśī //

[Die Decknamen der Laute:] Amṛta [a], Aṃśumat [ā], Indu [i], Īśvara [ī], Ugra [u], Ūhaka [ū], Ekapāda [e], … [?], Oja [o], Auṣadha [au], Aṃśumat [aṃ] und Vaśin [aḥ] –

Wort für Wort
amṛtaḥ
Amṛta (Nektar) = a
induḥ
Indu (Mond) = i
īśvaraḥ ugraḥ ūhakaḥ
Īśvara, Ugra, Ūhaka = ī, u, ū
ojaḥ-ākhyaḥ auṣadhaḥ
Oja, Auṣadha = o, au
aṃśumān vaśī
Aṃśumat, Vaśin = aṃ, aḥ

Geheimnamen der Vokale (Zuordnung aus der Reihenfolge erschlossen); ṛ ṝ ḷ ḹ und ai sind nicht erkennbar vertreten, Aṃśumat erscheint zweimal. „aṃśubhāṃś“ zu aṃśumāṃś.

akārādeḥ kṣakāraś ca kakārādeḥ kramādime / kāmadevaḥ śikhaṇḍī ca gaṇeśaḥ kālaśaṅkarau //

diese [gelten] der Reihe nach für a usw.; und für ka usw. bis kṣa [folgende]: Kāmadeva [ka], Śikhaṇḍin [kha], Gaṇeśa [ga], Kāla [gha] und Śaṅkara [ṅa],

Wort für Wort
akāra-ādeḥ
für a usw.
kakāra-ādeḥ kṣakāraḥ
von ka bis kṣa
kāmadevaḥ
Kāmadeva = ka
śikhaṇḍī gaṇeśaḥ
Śikhaṇḍin, Gaṇeśa = kha, ga
kāla-śaṅkarau
Kāla und Śaṅkara = gha, ṅa

Beginn der Konsonanten-Decknamen; Zuordnung nach der Alphabetfolge.

ekanetro dvinetraś ca triśikho dīrghabāhukaḥ / ekapādardhacandraś ca balapo yoginīpriyaḥ //

Ekanetra [ca], Dvinetra [cha], Triśikha [ja], Dīrghabāhu [jha], Ekapāda [ña], Ardhacandra [ṭa], Balapa [ṭha], Yoginīpriya [ḍa],

Wort für Wort
eka-netraḥ dvi-netraḥ
Einauge, Zweiauge = ca, cha
tri-śikhaḥ
Dreischopf = ja
dīrgha-bāhukaḥ
Langarm = jha
ardha-candraḥ
Halbmond = ṭa
yoginī-priyaḥ
Yoginī-Liebling = ḍa

śaktīśvaro mahāgranthistarpakaḥ sthāṇudanturau / nidhīśo nandī padmaś ca tathānyaḥ śākinīpriyaḥ //

Śaktīśvara [ḍha], Mahāgranthi [ṇa], Tarpaka [ta], Sthāṇu [tha], Dantura [da], Nidhīśa [dha], Nandin [na], Padma [pa] und der andere, Śākinīpriya [pha],

Wort für Wort
śakti-īśvaraḥ
Herr der Śakti = ḍha
mahā-granthiḥ
großer Knoten = ṇa
tarpakaḥ sthāṇuḥ danturaḥ
Tarpaka, Sthāṇu, Dantura = ta, tha, da
nidhi-īśaḥ nandī padmaḥ
Nidhīśa, Nandin, Padma = dha, na, pa
śākinī-priyaḥ
Śākinī-Liebling = pha

sukhavimbo bhīṣanaś ca kṛtāntaḥ prāṇasaṃjñakaḥ / tejasvī śakra udadhiḥ śrīkaṇṭhaḥ siṃha eva ca //

Sukhabimba [ba], Bhīṣaṇa [bha], Kṛtānta [ma], Prāṇa genannt [ya], Tejasvin [ra], Śakra [la], Udadhi [va], Śrīkaṇṭha [śa] und Siṃha [ṣa],

Wort für Wort
bhīṣaṇaḥ
der Schreckliche = bha
kṛtāntaḥ
Kṛtānta (Tod) = ma
prāṇa-saṃjñakaḥ
Prāṇa genannt = ya
tejasvī śakraḥ udadhiḥ
Tejasvin, Śakra, Udadhi = ra, la, va
śrīkaṇṭhaḥ siṃhaḥ
Śrīkaṇṭha, Siṃha = śa, ṣa

„vimbo“ = bimbo; „bhīṣanaś“ zu bhīṣaṇaś.

śaśāṅko viśvarūpaś ca kṣaś ca syānnarasiṃhakaḥ / sūryamātrāsamākrāntaṃ viśvarūpantu kārayet //

Śaśāṅka [sa], Viśvarūpa [ha], und kṣa sei Narasiṃha. Den Viśvarūpa [ha], vom Sonnen-Maß [einem Vokal?] überschritten, soll man bilden,

Wort für Wort
śaśāṅkaḥ
Śaśāṅka = sa
viśvarūpaḥ
Viśvarūpa = ha
kṣaḥ narasiṃhakaḥ
kṣa ist Narasiṃha
sūrya-mātrā-samākrāntam
vom Sonnen-Maß überschritten
kārayet
soll bilden

„sūryamātrā“ unsicher.

aṃśumatsaṃyutaṃ kṛtvā śaśivījaṃ vināyutam / īśānamojasākrāntaṃ prathamantu samuddharet //

mit Aṃśumat [aṃ] verbunden, das Mond-Bīja ausgenommen [?]; den Īśāna, von Oja [o] überschritten, soll man als ersten herausheben.

Wort für Wort
aṃśumat-saṃyutam
mit Aṃśumat verbunden
śaśi-bījam
das Mond-Bīja
īśānam
Īśāna
ojasā ākrāntam
von Oja überschritten
prathamam samuddharet
als ersten herausheben

Beginn des Herausziehens der fünf Brahma-Mantras (Īśāna usw.).

tṛtīyaṃ puruṣaṃ viddhi dakṣiṇaṃ pañcamaṃ tathā / saptamaṃ vāmadevantu sadyojātantataḥparaṃ //

Als dritten erkenne den [Tat-]Puruṣa, als fünften den Dakṣiṇa [Aghora], als siebten den Vāmadeva und danach den Sadyojāta,

Wort für Wort
tṛtīyam puruṣam viddhi
als dritten erkenne Puruṣa
dakṣiṇam pañcamam
als fünften Dakṣiṇa
saptamam vāmadevam
als siebten Vāmadeva
sadyojātam tataḥ param
danach Sadyojāta

rasayuktantu navamaṃ brahmapañcapañcakamīritam / oṃkārādyāś caturthyantā namontāḥ sarvamantrakāḥ //

als neunten, mit Rasa [?] verbunden – so ist die Fünferreihe der fünf Brahma[-Mantras] verkündet. Alle Mantras beginnen mit Oṃ, stehen im Dativ (auf die vierte Endung) und enden mit namaḥ.

Wort für Wort
rasa-yuktam navamam
den neunten mit Rasa verbunden
brahma-pañca
die fünf Brahma-Mantras
oṃkāra-ādyāḥ
mit Oṃ beginnend
caturthī-antāḥ
auf den Dativ endend
namaḥ-antāḥ
mit namaḥ endend

„caturthyantāḥ“: auf den Dativ endend.

sadyodevā dvitīyantu hṛdayañcāṅgasaṃyutam / caturthantu śiro viddhi īśvarannāmanāmataḥ //

Das zweite [Glied, bei] Sadyojāta [?], ist das Herz, mit den Gliedern versehen; als viertes erkenne den Kopf, nach dem Namen Īśvara [ī].

Wort für Wort
dvitīyam hṛdayam
das zweite ist das Herz
aṅga-saṃyutam
mit den Gliedern versehen
caturtham śiraḥ viddhi
als viertes erkenne den Kopf
īśvara-nāmataḥ
nach dem Namen Īśvara

„sadyodevā“ unklar.

ūhakantu śikhā jñeyā viśvarūpasamanvitā / tanmantramaṣṭamaṃ khyātaṃ netrantu daśamaṃ matam //

Ūhaka [ū] ist als Haarschopf zu kennen, mit Viśvarūpa [ha] verbunden; der Panzer (tanutra) gilt als achtes, das Auge aber als zehntes.

Wort für Wort
ūhakam śikhā jñeyā
Ūhaka ist als Haarschopf zu kennen
viśvarūpa-samanvitā
mit Viśvarūpa verbunden
tanutram aṣṭamam
der Panzer als achtes
netram daśamam matam
das Auge gilt als zehntes

„tanmantram“ als tanutram (Panzer) gedeutet.

astraṃ śaśī samākhyātaṃ śivasaṃjñaṃ śikhidhyajaḥ / namaḥ svāhā tathā vauṣat hūṃ ca phatkakrameṇa tu //

Die Waffe heißt Śaśin [Mond], mit Namen Śiva, das Flammenbanner [?]; namaḥ, svāhā, ebenso vauṣaṭ, hūṃ und phaṭ der Reihe nach –

Wort für Wort
astram śaśī
die Waffe ist Śaśin
śiva-saṃjñam
mit Namen Śiva
namaḥ svāhā
namaḥ, svāhā
vauṣaṭ hūṃ
vauṣaṭ, hūṃ
phaṭ krameṇa
phaṭ der Reihe nach

„śikhidhyajaḥ“ zu śikhidhvajaḥ; „vauṣat“ zu vauṣaṭ; „phatka“ zu phaṭ.

jātiphaṭkaṃ hṛdādīnāṃ prāsādaṃ mantramāvade / īśānādrudrasaṃkhyātaṃ proddhareccāṃśurañjitam //

[das sind] die Jāti-[Endungen] mit phaṭ für Herz usw. Den Prāsāda-Mantra will ich lehren: Nach Īśāna, bei der Zahl Rudra [elf] gezählt, soll man [den Laut] herausheben, von Aṃśu gefärbt,

Wort für Wort
jāti-phaṭkam
die Jāti-Endungen mit phaṭ
hṛd-ādīnām
für Herz usw.
prāsādam mantram āvade
ich lehre den Prāsāda-Mantra
rudra-saṃkhyātam
nach der Zahl Rudra
aṃśu-rañjitam
von Aṃśu gefärbt

auṣadhākrāntaśirasamūhakasyoparisthitaṃ / ardhacandrordhanādaś ca vindudvitayamadhyagaṃ //

mit von Auṣadha [au] überschrittenem Kopf, über Ūhaka befindlich, zwischen Halbmond, Nāda darüber und zwei Bindus stehend;

Wort für Wort
auṣadha-ākrānta-śirasam
mit von Auṣadha überschrittenem Kopf
ūhakasya upari sthitam
über Ūhaka stehend
ardha-candra
Halbmond
ūrdhva-nādaḥ
Nāda darüber
bindu-dvitaya-madhya-gam
zwischen zwei Bindus

tadante viśvarūpantu kuṭilantu tridhā tataḥ / evaṃ prāsādamantraś ca sarvakarmakaro manuḥ //

an seinem Ende Viśvarūpa [ha], dann dreifach das Kuṭila [die Krumme]. So ist der Prāsāda-Mantra, ein alle Werke bewirkender Spruch.

Wort für Wort
tat-ante viśvarūpam
an dessen Ende Viśvarūpa
kuṭilam tridhā
das Kuṭila dreifach
prāsāda-mantraḥ
der Prāsāda-Mantra
sarva-karma-karaḥ manuḥ
ein alle Werke bewirkender Spruch

Der Prāsāda-Mantra wird gewöhnlich als hauṃ identifiziert.

śikhāvījaṃ samuddhṛtya phaṭkārāntantu caiva phaṭ / ardhacandrāsanaṃ jñeyaṃ kāmadevaṃ sasarpakam //

Hebt man das Haarschopf-Bīja heraus, mit dem Phaṭkāra am Ende, und [zusätzlich] „phaṭ“; der Halbmond ist als Sitz zu kennen, Kāmadeva [ka] mit der Schlange [?] –

Wort für Wort
śikhā-bījam samuddhṛtya
das Schopf-Bīja heraushebend
phaṭkāra-antam
mit phaṭ am Ende
ardha-candra-āsanam
der Halbmond als Sitz
kāmadevam
Kāmadeva (= ka)

„sasarpakam“ unklar.

mahāpāśupatāstrantu sarvaduṣṭapramardanam / prāsādaḥ sakalaḥ prokto niṣkalaḥ procyate 'dhunā //

[das ist] die große Pāśupata-Waffe, die alle Bösen zermalmt. Der Prāsāda mit Teilen (sakala) ist gelehrt; der teillose (niṣkala) wird jetzt verkündet:

Wort für Wort
mahā-pāśupata-astram
die große Pāśupata-Waffe
sarva-duṣṭa-pramardanam
alle Bösen zermalmend
prāsādaḥ sakalaḥ proktaḥ
der Prāsāda mit Teilen ist gelehrt
niṣkalaḥ procyate adhunā
der teillose wird jetzt verkündet

auṣadhaṃ viśvarūpantu rudrākhyaṃ sūryamaṇḍalam / candrārdhaṃ nādasaṃyogaṃ visaṃjñaṃ kuṭilantataḥ //

Auṣadha [au], Viśvarūpa [ha], die Rudra genannte Sonnenscheibe, der Halbmond, die Verbindung mit Nāda, der Visarga [?] und dann das Kuṭila.

Wort für Wort
auṣadham viśvarūpam
Auṣadha, Viśvarūpa
rudra-ākhyam sūrya-maṇḍalam
die Rudra genannte Sonnenscheibe
candra-ardham
Halbmond
nāda-saṃyogam
Verbindung mit Nāda
kuṭilam
das Kuṭila

„visaṃjñaṃ“ unklar (Visarga?).

niṣkalo bhuktimuktau syātpañcāṅgo 'yaṃ sadāśivaḥ / aṃśumān viśvarūpañca āvṛtaṃ śūnyarañjitam //

Der teillose dient Genuss und Erlösung; dies ist der fünfgliedrige Sadāśiva. Aṃśumat, Viśvarūpa, umhüllt, von Śūnya gefärbt –

Wort für Wort
niṣkalaḥ bhukti-muktau
der teillose für Genuss und Erlösung
pañca-aṅgaḥ sadāśivaḥ
der fünfgliedrige Sadāśiva
āvṛtam
umhüllt
śūnya-rañjitam
von Śūnya gefärbt

brahmāṅgarahitaḥ śūnyastasya mūrtirasastaruḥ / vighnanāśāya bhavati pūjito bālabāliśaiḥ //

ohne Brahma-Glieder ist [dies] der Śūnya; seine Gestalt ist … [?]. Von Kindern und Einfältigen verehrt, dient er der Beseitigung von Hindernissen.

Wort für Wort
brahma-aṅga-rahitaḥ
ohne Brahma-Glieder
śūnyaḥ
der Leere (Śūnya)
vighna-nāśāya bhavati
dient der Hindernisbeseitigung
pūjitaḥ bāla-bāliśaiḥ
von Kindern und Einfältigen verehrt

„mūrtirasastaruḥ“ verderbt.

aṃśumān viśvarūpākhyamūhakasyopari sthitam / kalāḍhyaṃ sakalasyaiva pūjāṅgādi ca sarvataḥ //

Aṃśumat [und] das Viśvarūpa Genannte, über Ūhaka stehend – [das ist] Kalāḍhya; und die Verehrungsglieder usw. [sind] durchweg die des Sakala.

Wort für Wort
viśvarūpa-ākhyam
das Viśvarūpa Genannte
ūhakasya upari sthitam
über Ūhaka stehend
kalā-āḍhyam
Kalāḍhya
sakalasya eva
eben die des Sakala
pūjā-aṅga-ādi
Verehrungsglieder usw.

narasiṃhaṃ kṛtāntasthaṃ tejasviprāṇamūrdhagam / aṃśumānūhakākrāntamadhordhaṃ svasalaṅghṛtam //

Narasiṃha [kṣa], in Kṛtānta [ma] befindlich, auf dem Haupt von Tejasvin [ra] und Prāṇa [ya], Aṃśumat, von Ūhaka überschritten, unten und oben – [das ist] der Svalaṅkṛta,

Wort für Wort
narasiṃham kṛtānta-stham
Narasiṃha in Kṛtānta
tejasvi-prāṇa-mūrdha-gam
auf dem Haupt von Tejasvin und Prāṇa
ūhaka-ākrāntam
von Ūhaka überschritten
adhaḥ-ūrdhvam
unten und oben
svalaṅkṛtam
Svalaṅkṛta

„svasalaṅghṛtam“ zu svalaṅkṛtam gebessert.

candrārdhanādanādāntaṃ brahmaviṣṇuvibhūśita / udadhiṃ narasiṃhañca sūryamātrāvibheditam //

mit Halbmond, Nāda und Nādānta am Ende, von Brahmā und Viṣṇu geschmückt. Udadhi [va] und Narasiṃha [kṣa], vom Sonnen-Maß durchdrungen –

Wort für Wort
candra-ardha-nāda-nāda-antam
mit Halbmond, Nāda, Nādānta am Ende
brahma-viṣṇu-vibhūṣitam
von Brahmā und Viṣṇu geschmückt
udadhim narasiṃham
Udadhi und Narasiṃha
sūrya-mātrā-vibheditam
vom Sonnen-Maß durchdrungen

„vibhūśita“ zu vibhūṣitam.

yadā kṛtaṃ tadā tasya brahmāṇyaṅgāni pūrvavat / ojākhyamaṃśumadyuktaṃ prathamaṃ varṇamuddharet //

wenn [dies] gebildet ist, dann [sind] seine Brahma-Glieder wie zuvor. Den Oja Genannten [o], mit Aṃśumat verbunden, soll man als ersten Buchstaben herausheben;

Wort für Wort
yadā kṛtam
wenn gebildet
brahma-aṅgāni pūrvavat
die Brahma-Glieder wie zuvor
oja-ākhyam
den Oja Genannten
aṃśumat-yuktam
mit Aṃśumat verbunden
prathamam varṇam uddharet
als ersten Buchstaben herausheben

aśumaccāṃśunākrāntaṃ dvitīyaṃ varṇanāyakam / aṃśumānīśvarantadvat tṛtīyaṃ muktidāyakam //

Aṃśumat, von Aṃśu überschritten, als zweiten, den Anführer der Buchstaben; Aṃśumat [und] Īśvara ebenso als dritten, den Erlösung gewährenden;

Wort für Wort
aṃśunā ākrāntam
von Aṃśu überschritten
dvitīyam varṇa-nāyakam
als zweiten den Anführer der Buchstaben
īśvaram tadvat
Īśvara ebenso
tṛtīyam mukti-dāyakam
als dritten, Erlösung gewährend

„aśumacc“ zu aṃśumacc.

ūhakañcāṃśunākrāntaṃ varuṇaprānataijasam / pañcamantu samākhyātaṃ kṛtāntantu tataḥ param //

Ūhaka, von Aṃśu überschritten, [mit] Varuṇa, Prāṇa und Taijasa – ist als fünfter verkündet; danach Kṛtānta.

Wort für Wort
ūhakam aṃśunā ākrāntam
Ūhaka, von Aṃśu überschritten
varuṇa-prāṇa-taijasam
mit Varuṇa, Prāṇa, Taijasa
pañcamam samākhyātam
als fünfter verkündet
kṛtāntam tataḥ param
danach Kṛtānta

„prānataijasam“ zu prāṇataijasam.

aṃśumānudakaprāṇaḥ saptamaṃ varṇamuddhṛtam / padmamindusamākrāntaṃ nandīśamekapādadhṛk //

Aṃśumat, Udaka, Prāṇa – [ist] als siebter Buchstabe herausgehoben. Padma [pa], von Indu [i] überschritten, Nandīśa [na], Ekapāda tragend –

Wort für Wort
aṃśumān udaka-prāṇaḥ
Aṃśumat, Udaka, Prāṇa
saptamam varṇam uddhṛtam
als siebter Buchstabe herausgehoben
padmam indu-samākrāntam
Padma von Indu überschritten
nandīśam eka-pāda-dhṛk
Nandīśa, Ekapāda tragend

prathamañcāntato yojyaṃ kṣapaṇaṃ daśavījakam / asyārdhaṃ tṛtīyañcaiva pañcamaṃ saptamaṃ tathā //

den ersten soll man am Ende anfügen: [das ist] Kṣapaṇa, zehn Bījas; dessen Hälfte, [nämlich] das dritte, das fünfte und das siebte ebenso,

Wort für Wort
prathamam antataḥ yojyam
den ersten am Ende anfügen
kṣapaṇam
Kṣapaṇa
daśa-bījakam
aus zehn Bījas
asya ardham
dessen Hälfte
tṛtīyam pañcamam saptamam
das dritte, fünfte, siebte

sadyojātantu navamaṃ dvitīyāddhṛdayādikam / daśārṇapraṇavaṃ yattu phaḍantañcāstramuddharet //

[und] als neuntes Sadyojāta; vom zweiten an [die Glieder] Herz usw.; den zehnsilbigen [Mantra] mit Praṇava [Oṃ], mit phaṭ am Ende, soll man als Waffe herausheben.

Wort für Wort
sadyojātam navamam
als neuntes Sadyojāta
dvitīyāt hṛdaya-ādikam
vom zweiten an Herz usw.
daśa-arṇa-praṇavam
zehnsilbig mit Oṃ
phaṭ-antam astram uddharet
mit phaṭ endend als Waffe herausheben

namaskārayutānyatra brahmāṅgāni tu nānyathā / dvitīyādaṣṭau yāvadaṣṭau vidyeśvarā matāḥ //

Hier sind die Brahma-Glieder mit der Verehrungsformel (namaḥ) versehen, nicht anders. Vom zweiten bis zum achten [bzw.] die acht gelten als die Vidyeśvaras:

Wort für Wort
namaskāra-yutāni
mit namaḥ versehen
brahma-aṅgāni
die Brahma-Glieder
na anyathā
nicht anders
aṣṭau vidyā-īśvarāḥ matāḥ
acht gelten als Vidyeśvaras

ananteśaś ca sūkṣmaś ca tṛtīyaś ca śivoktamaḥ / ekamūrcyekarūpastu trimūrtiraparas tathā //

Ananteśa, Sūkṣma, als dritter Śivottama, Ekamūrti, Ekarūpa [?] und ein weiterer, Trimūrti,

Wort für Wort
ananta-īśaḥ
Ananteśa
sūkṣmaḥ
Sūkṣma (der Feine)
śiva-uttamaḥ
Śivottama
eka-mūrtiḥ eka-rūpaḥ
Ekamūrti, Ekarūpa
tri-mūrtiḥ
Trimūrti

„śivoktamaḥ“ zu śivottamaḥ; „ekamūrcy-ekarūpas“ entspricht wohl sonst überliefertem Ekanetra/Ekarudra.

śrīkaṇṭhaś ca śikhaṇḍī ca aṣṭau vidyeśvarāḥsmṛtāḥ / śikhaṇḍino 'pyanantāntaṃ mantrāntaṃ mūrtirīritā //

Śrīkaṇṭha und Śikhaṇḍin – [diese] gelten als die acht Vidyeśvaras. Von Śikhaṇḍin bis Ananta, bis zum Ende des Mantras, wird die Gestalt verkündet.

Wort für Wort
śrīkaṇṭhaḥ śikhaṇḍī
Śrīkaṇṭha und Śikhaṇḍin
aṣṭau vidyeśvarāḥ smṛtāḥ
gelten als die acht Vidyeśvaras
śikhaṇḍinaḥ ananta-antam
von Śikhaṇḍin bis Ananta
mūrtiḥ īritā
die Gestalt wird verkündet

Interaktive Leseansicht des ganzen Werks